Upadłość konsumencka – z czym się wiąże i na czym polega?

Upadłość konsumencka jest procedurą sądową. Jej celem jest oddłużenie osoby, która nie radzi sobie ze spłatą swoich zobowiązań. Co ważne, nie mogą z niej korzystać firmy. Zgodnie ze swoją nazwą upadłość konsumencka jest przeznaczona wyłącznie dla osób fizycznych.

Do niedawna, aby ogłosić niewypłacalność, należało udowodnić brak winy dłużnika w doprowadzeniu się do takiego stanu. W 2020 roku ta przesłanka została zniesiona. To oznacza, że upadłość konsumencką może obecnie ogłosić również osoba, która popadła w zadłużenie za sprawą własnych nieprzemyślanych działań.

Warto również przeczytać: Na czym polega upadłość konsumencka bez majątku? >>

Dla kogo ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

Upadłość konsumencką może ogłosić osoba prywatna, która od co najmniej 3 miesięcy nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań.

Celem ogłoszenia niewypłacalności jest w takim przypadku wyprowadzenie z zadłużenia, ale również zaspokojenie roszczeń jej wierzycieli.

Ważne! Upadłość konsumencka może zostać ogłoszona przez tę samą osobę raz na 10 lat.

Kto może skorzystać z takiej procedury? Są to:

• osoby fizyczne, które nigdy nie prowadziły działalności gospodarczej,
• byli przedsiębiorcy,
• byli członkowie zarządu spółek kapitałowych, 
• rolnicy, którzy nie prowadzą innej działalności niż rolna.

Warto wiedzieć, jakie są skutki upadłości konsumenckiej oraz jakie są zalety i wady jej ogłoszenia.

Upadłość konsumencka – konsekwencje

Konsekwencjami upadłości konsumenckiej jest przejęcie części majątku dłużnika przez syndyka, czyli osobę, która od tej chwili będzie nim zarządzać. Przejęte mogą zostać przede wszystkim nieruchomości, jeśli zadłużony je posiada, środki na koncie czy ruchomości, takie jak samochód czy sprzęty/urządzenia. Jest to z pewnością słaba strona upadłości konsumenckiej.

Syndyk nie może natomiast zająć rzeczy osobistych, które są niezbędne do życia. Zajęcie oznacza, że nie można dowolnie dysponować swoim majątkiem, na przykład sprzedać go czy przekazać członkowi rodziny.

Skutkiem upadłości konsumenckiej jest jednak przede wszystkim opracowanie planu spłaty zobowiązań lub częściowe umorzenie długów. Nie każda procedura kończy się całkowitym oddłużeniem – warto mieć tego świadomość. Zupełne umorzenie długu jest możliwe tylko, jeśli w trakcie postępowania upadłościowego zostanie wykazane, że dłużnik nie ma żadnego majątku, który może zostać spieniężony na poczet pokrycia zobowiązań.

Podsumowując – konsekwencją upadłości konsumenckiej jest to, że osoba zadłużona traci możliwość zarządzania swoim majątkiem, ale zyskuje szansę na uwolnienie się od długów.

Skutki upadłości konsumenckiej – zalety i wady

Jedną z najważniejszych kwestii, jakie warto rozważyć przed ogłoszeniem niewypłacalności, są zalety i słabe strony upadłości konsumenckiej. Trzeba zdawać sobie z nich sprawę, aby podjąć decyzję z pełni świadomie.

Zalety upadłości konsumenckiej

Co daje upadłość konsumencka? Do korzyści można zaliczyć:

• możliwość wyjścia z długów i pozbycia się zobowiązań,
• zatrzymanie wszelkich toczących się postępowań sądowych wobec dłużnika,
• zatrzymanie egzekucji komorniczych,
• zaprzestanie naliczania dłużnikowi karnych odsetek od niespłaconego zadłużenia,
• możliwość skorzystania z upadłości konsumenckiej nawet wtedy, gdy doprowadziło się do niewypłacalności z własnej winy.

Korzyści to jednak nie wszystko. Warto również poznać słabe strony upadłości konsumenckiej.

Słabe strony upadłości konsumenckiej

Nie można jednak zapominać o wadach, z jakimi wiążą się skutki upadłości konsumenckiej. Są to przede wszystkim:

• utrata praw do własnego majątku,
• zajęcie części wynagrodzenia przez syndyka,
• spłacanie zobowiązań bez kontroli samego zadłużonego,
• niemożność zaciągania kredytów i pożyczek bez zgody sądu.

Jak widać, konsekwencje ogłoszenie upadłości konsumenckiej osoby fizycznej są poważne. Trzeba sobie zdawać sprawę z wad i zalet, z jakimi wiąże się taka procedura.

Upadłość konsumencka – jak może pomóc prawnik?

Koszt upadłości konsumenckiej, którą ogłasza się samodzielnie, wynosi jedynie 30 zł. Jest to równowartość opłaty sądowej. Warto jednak mieć świadomość, że takie postępowanie wiąże się z licznymi formalnościami, których dopełnienie często jest trudne dla osoby niemającej przygotowania prawniczego. Dlatego wielu dłużników decyduje się na skorzystanie z usług doświadczonych prawników. Dlaczego jest to dobre rozwiązanie?

Specjalista podczas procedury ogłaszania upadłości konsumenckiej wspiera klienta w wielu obszarach. Polega to przede wszystkim na:

• napisaniu wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej,
• pomocy w zgromadzeniu niezbędnych dokumentów (dotyczących kredytów, złego stanu zdrowia i innych kwestii potwierdzających trudną sytuację finansową),
• reprezentacji podczas rozprawy.

Oprócz tego prawnik służy również wsparciem merytorycznym, które może się przydać podczas skomplikowanej procedury.

***

W razie chęci ogłoszenia niewypłacalności lub dokładnego poznania skutków upadłości konsumenckiej w konkretnym przypadku warto postawić na kontakt z doświadczoną kancelarią prawną. Przeprowadzi ona dłużnika przez całe postępowanie. W ten sposób można zyskać pewność, że ogłoszenie upadłości konsumenckiej odbędzie się skutecznie oraz zgodnie z przyjętymi zasadami.

Artykuł Zalety i słabe strony upadłości konsumenckiej – o czym trzeba wiedzieć, zanim ogłosi się bankructwo pochodzi z serwisu Acta Vera.

Upadłość konsumencka – na czym polega?

Upadłość konsumencka (znana także pod nazwami: upadłość osoby fizycznej, bankructwo konsumenckie) jest postępowaniem sądowym, które ma na celu całkowite lub częściowe oddłużenie konsumenta. Przeprowadza się je po to, aby zaspokoić roszczenia wierzycieli z majątku dłużnika.

Co ważne, niewypłacalność osoby fizycznej jest czymś innym niż upadłość przedsiębiorstwa. Każdej z sytuacji dotyczą inne przepisy prawa, a postępowania w każdym z przypadków wiążą się z innymi zasadami.

Upadłość konsumencka, zgodnie ze swoją nazwą, dotyczy przede wszystkim konsumentów. Od 2020 roku mogą ją ogłosić również osoby prowadzące jednoosobową działalności gospodarczą. Aby z niej skorzystać, dłużnik musi udowodnić, że jego niewypłacalność trwa co najmniej od trzech miesięcy.

Z upadłości konsumenckiej bez majątku mogą skorzystać:

• osoby fizyczne nigdy nie prowadzące firmy,
• osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą,
• byli przedsiębiorcy,
• rolnicy utrzymujący się jedynie z gospodarki rolnej.

Istotną kwestią jest także to, że od roku 2020 osoba zadłużona nie ma obowiązku wykazać, że zadłużenie nie powstało w wyniku jej rażących zaniedbań, na przykład jest efektem zajmowania się hazardem. Obecnie sąd nie bada przesłanek, które doprowadziły do upadłości konsumenckiej osoby fizycznej.

Warto też przeczytać: Zalety i słabe strony upadłości konsumenckiej – o czym trzeba wiedzieć, zanim ogłosi się bankructwo

Ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej – jak przebiega?

Upadłość konsumencką osoby fizycznej zawsze ogłasza sąd. Pierwszym krokiem, aby skorzystać z tej procedury, jest złożenie wniosku oraz uiszczenie opłaty sądowej (obecnie wynosi ona 30 zł). W sporządzeniu wniosku może pomóc prawnik. Wówczas można uniknąć ryzyka, że pismo zostanie odrzucone, na przykład z powodu błędów formalnych.

Posiedzenie sądowe w sprawie ogłoszenia bankructwa konsumenckiego ma charakter niejawny. Oznacza to, że nie bierze w nim udziału również wnioskodawca. Bardzo ważne jest więc przygotowanie wyczerpującej i szczegółowej dokumentacji, która potwierdzi zasadność ubiegania się o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Na tym etapie również wskazane jest zasięgnięcie porady prawnika. Doradzi on, jak uargumentować swoją trudną sytuację. Podpowie także, jakie dokumenty mają największe znaczenie dla sądu (na przykład związane z kredytami, pożyczkami i innymi zobowiązaniami czy dokumentacja medyczna).

Upadłość konsumencka bez majątku – czy jest to możliwe?

Upadłość konsumencką osoby fizycznej można ogłosić również nie mając żadnego majątku. Wynika to bezpośrednio z przepisów regulujących warunki skorzystania z takiej procedury. Stawiają one stosunkowo niewielkie wymogi osobom, które uznały, że jedynym rozwiązaniem ich sytuacji jest ogłoszenie bankructwa konsumenckiego.

Głównym założeniem jest to, że dłużnik musi wykazać, że utracił zdolność do spłaty swojego zadłużenia. Nie ma natomiast mowy o tym, że jest on zobowiązany do wykazania posiadanego majątku. To oznacza, że upadłość konsumencką może ogłosić także osoba nieposiadającego żadnych zasobów, jak również źródła dochodu.

Co istotne, dotyczy to też osób, których długi wynikają z działalności gospodarczej, czyli byłych przedsiębiorców.

Upadłość konsumencka a brak majątku – jakie są warunki?

Ogłoszenie niewypłacalności osoby fizycznej wiąże się z przejęciem jej majątku przez syndyka, który zarządza nim tak, aby zaspokoić roszczenia wierzycieli. Co zatem w sytuacji, gdy dłużnik niczego nie posiada?

W takim przypadku koszty postępowania upadłościowego pokrywa skarb państwa. Osoba niewypłacalna zwraca je następnie ratalnie w ramach realizacji planu spłaty. Główną zasadą jest to, że koszty postępowania mają pierwszeństwo przed zaspokojeniem roszczeń wierzycieli.

Upadłość konsumencka bez majątku często jest przeprowadzana znacznie szybciej, niż wówczas, gdy dłużnik nim dysponuje. Wynika to z tego, że syndyk nie musi spieniężać żadnych zasobów. To może zajmować dużo czasu, szczególnie jeśli chodzi o nieruchomości.

Upadłość osoby fizycznej bez majątku – czy warto je ogłosić?

Upadłość konsumencka bez majątku to postępowanie, które rodzi poważne konsekwencje. Warto mieć ich świadomość przed złożeniem wniosku do sądu.

Niewypłacalność osoby fizycznej w tym przypadku nie wiąże się z możliwością spieniężenia jej zasobów przez syndyka. Zostaje natomiast stworzony plan spłaty długu, do którego osoba zadłużona musi się zastosować. To oznacza, że w pewien sposób traci ona kontrolę nad zarządzaniem swoimi finansami. Nie może ponadto zaciągać żadnych zobowiązań bez zgody sądu.

Do korzyści bez wątpienia trzeba zaliczyć natychmiastowe wstrzymanie postępowań sądowych, które toczą się w odniesieniu do dłużnika. Nie może być on poddawany egzekucji komorniczej oraz nie mogą być na niego nakładane karne odsetki za niespłacone zadłużenie.

Konsekwencją ogłoszenia upadłości konsumenckiej bez majątku jest zatem przekazanie kontroli nad swoimi finansami syndykowi w zamian za wstrzymanie roszczeń osób trzecich.

***

Osoby, które rozważają ogłoszenie bankructwa konsumenckiego, mogą skontaktować się z kancelarią prawną, która dokładnie wyjaśni, jak wygląda takie postępowanie. Pomoże także w jego trakcie. Dzięki temu można znacząco zwiększyć szanse, że procedura odbędzie się szybko, sprawnie, a przede wszystkim skutecznie.

Artykuł Upadłość konsumencka bez majątku – jakie warunki i kiedy warto? pochodzi z serwisu Acta Vera.

Aby szybko załatwić rozwód, małżonkowie muszą się wcześniej ze sobą porozumieć we wszystkich spornych kwestiach i prezentować przed sądem tożsame stanowiska. Nie daje to gwarancji na rozwód w trybie natychmiastowym, ale stwarza duże szanse na bezproblemowy, szybki rozwód.

Przeczytaj też: Jak się rozwieść szybko i bez komplikacji >>

Jak wziąć szybki rozwód w polskich warunkach prawnych

Sąd orzeka rozwód, jeśli stwierdza zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego (to jest nieistnienie więzi emocjonalnych, fizycznych i ekonomicznych między małżonkami) oraz jeżeli decyzja ta nie szkodzi dobru małoletnich dzieci z tego związku (jeżeli takowe są). Czy można dostać rozwód na pierwszej rozprawie? Tak, pod warunkiem całkowitej zgodności współmałżonków co do:

• zakończenia małżeństwa i zgodności małżonków co do winy w jego rozpadzie (brak orzekania o winie, wyłączna wina jednego z małżonków, wina obojga małżonków),
• ewentualnego podziału wspólnego majątku,
• kwestii miejsca zamieszkania dziecka (lub dzieci) po rozwodzie rodziców,
• alimentów,
• sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej.

Prezentowanie przez strony zgodnych stanowisk znacznie upraszcza i skraca postępowanie sądowe, które w takiej sytuacji może ograniczyć się jedynie do obowiązkowego przesłuchania powoda lub powódki i pozwanego lub pozwanej. Ten etap sprawy rozwodowej musi mieć miejsce.

Szybki rozwód za porozumieniem stron

Co do zasady, rozwód bez orzekania o winie trwa krócej niż rozwód z orzeczeniem o winie. Na pierwszej rozprawie łatwiej dostać szybki rozwód za porozumieniem stron, gdy w małżeństwie nie ma małoletnich dzieci, ale nawet jeśli są, nie jest to niemożliwe. W takich przypadkach zaleca się między innymi wcześniejsze wspólne opracowanie tak zwanego rodzicielskiego planu wychowawczego i przedstawienie go sądowi. To przekonujący argument w kwestii zgodności współmałżonków w zakresie wykonywania władzy rodzicielskiej, zasad utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez rodzica, z którym nie będzie ono mieszkać, a także wysokości alimentów, do których płacenia na rzecz dziecka (lub dzieci) zobowiązuje się jeden z rodziców.

Jak szybko załatwić rozwód, czyli czego nie robić, aby nie przedłużać sprawy

Szybki rozwód wymaga zgodności współmałżonków zachowanej w ciągu całego procesu rozwodowego. Jeśli którakolwiek ze stron w czasie postępowania zgłasza jakiekolwiek żądania czy zastrzeżenia, które nie były ustalone z drugą stroną, automatycznie wydłuża to sprawę. Sąd musi bowiem w takiej sytuacji podjąć dodatkowe czynności (powołać świadków, biegłych, poddać analizie określone okoliczności etc.).

Rozwód w trybie natychmiastowym jest nieosiągalny, gdy trzeba w trakcie sprawy rozwodowej ustalić na przykład, które z małżonków i w jakim trybie ma opuścić wspólne mieszkanie lub w jaki sposób mają oboje z niego korzystać po rozwodzie.

Postępowanie wydłuża się również, gdy podczas rozprawy okazuje się, że przedstawione sądowi ustalenia małżeńskie (w temacie podziału majątku, opieki nad dziećmi, alimentów) przestają być aktualne, bo przykładowo jedna ze stron chce je zmodyfikować. Tego nie warto robić, jeśli komuś zależy na szybkim rozwodzie za porozumieniem stron.

Kiedy rozwód na pierwszej rozprawie nie jest możliwy

Rozwód na pierwszej rozprawie nie jest możliwy w sytuacjach opisanych powyżej, gdy postępowanie rozciąga się w czasie z powodu braku zgodności stanowisk małżonków, jak również wtedy, gdy powództwo zostaje w ogóle oddalone przez sąd. Dzieje się tak między innymi w tych przypadkach, w których sąd uznaje, że na skutek orzeczenia rozwodu może ucierpieć dobro małoletnich dzieci z danego związku albo rozwód jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego.

Dowiedz się więcej o prawie rozwodowym >>

***

Jeśli zależy Ci na szybkim rozwodzie i masz nadzieję zakończyć małżeństwo już na pierwszej rozprawie, umów się z nami na konsultację – ustalimy, co można w tej sprawie zrobić.

Artykuł Rozwód na pierwszej rozprawie – czy szybki rozwód jest możliwy? pochodzi z serwisu Acta Vera.

Rozwód przez internet w Polsce jest względną nowością, ale ma szansę stać się standardem – zwłaszcza w przypadku rozwodów bez orzekania o winie, rozstań par, które nie mają małoletnich dzieci lub kwestię opieki nad nimi mają szczegółowo uzgodnioną.

Takirozwód na odległość (nie należy go mylić z rozwodem zaocznym) jest szybszy, mniej stresujący dla obu stron i tańszy – nie wymaga osobistego stawiennictwa w sądzie, a to oszczędność czasu i pieniędzy. Sam proces rozwodowy online nie różni się od standardowego, jeśli chodzi o skutki prawne. Różnice dotyczą jedynie drobiazgów formalnych oraz sposobu komunikowania się podczas rozprawy.

Rozwód online – formalności

Aby doszło do rozprawy rozwodowej online należy – podobnie jak w przypadku rozwodu w standardowym trybie – złożyć w sądzie pozew o rozwód. Dokument można wysłać pocztą tradycyjną (nie elektroniczną) lub dostarczyć go osobiście, uiszczając stosowną opłatę.

W pozwie rozwodowym, poza obowiązkowymi danymi powoda lub powódki oraz osoby pozwanej, informacją o roszczeniach i uzasadnieniem, musi znaleźć się dodatkowo wniosek o przeprowadzenie sprawy rozwodowej online. Należy podać również swój adres e-mail, który jest niezbędny do tego, aby rozwód przez internet mógł się odbyć – posłuży on do nawiązania połączenia z sądem i zalogowania się do „wirtualnej sali rozpraw”.

Trzeba pamiętać, że rozprawa online odbędzie się jedynie wtedy, gdy Sąd będzie miał możliwości techniczne do jej przeprowadzenia – nie każda sala sądowa wyposażona jest w niezbędny sprzęt do przeprowadzenia rozprawy zdalnej.

Rozprawa rozwodowa online

Rozwód na odległość realizowany jest przez internet – w trybie wideokonferencji. Osoby uczestniczące w sprawie (powód bądź powódka, pozwany lub pozwana, ich pełnomocnicy, świadkowie, biegli) biorą udział w rozprawie zdalnie. Jeżeli proces ma charakter hybrydowy, część z nich może być fizycznie obecna na sali sądowej, a część łączyć się przez internet.

Sprawa rozwodowa online – kwestie techniczne

Przed terminem rozprawy rozwodowej online uczestnicy postępowania otrzymują z sądu informację, która pozwala im zdalnie uczestniczyć w procesie. Jest to unikalny link, który – zazwyczaj poprzez dowolną przeglądarkę internetową – daje dostęp do wspomnianej już „wirtualnej sali rozpraw”. Użytkownik łączy się z sądem na kilka minut przed wyznaczoną godziną, oczekując na udostępnienie mu dźwięku i obrazu z sali sądowej. On sam również musi widziany i słyszany przez pozostałych, dlatego podczas rozwodu online niezbędne jest stabilne połączenie internetowe oraz urządzenie (laptop, smartfon, tablet itp.) wyposażone w kamerę i mikrofon.

Rozwód online – niepisane zasady

Zdalny uczestnik rozprawy rozwodowej online powinien łączyć się z sądem z miejsca, w którym nic nie może zakłócać przebiegu zdarzeń czy utrudniać komunikacji. Wyklucza się więc raczej miejsca publiczne. Najlepsza opcja to przestrzeń prywatna – na przykład w domu, w dobrze oświetlonym pomieszczeniu, w którym nie przebywają żadne inne osoby. Warto zadbać również o schludny wygląd własny i właściwe tło, a także o jakość dźwięku. Należy mieć pod ręką dowód osobisty lub inny dokument tożsamości, który na prośbę sędziego pokazuje się do kamery. Uczestnicząc w sprawie rozwodowej online, inaczej niż w przypadku osobistego uczestnictwa w rozprawie, nie trzeba wstawać przy składaniu zeznań.

Rozwód na odległość – kiedy warto skorzystać z takiej opcji

Z możliwości przeprowadzenia rozwodu online chętnie korzysta się dziś nie tylko ze względu na zagrożenia covidowe leżące u podstaw zmiany przepisów dopuszczającej rozprawy przez internet, ale także z czystej wygody. Łatwo się w ten sposób rozwieść nawet w sytuacji, gdy na przykład jedno z małżonków przebywa poza granicami kraju, gdy rozwodzące się osoby mają trudności z dostaniem się do sądu ze względu na problemy zdrowotne lub inne.

***

Rozwód online jest zwykle prostszy i szybszy niż „tradycyjny”, nie oznacza to jednak, że strony nie potrzebują pełnomocników. Jeśli planujesz rozwód (przez internet lub stacjonarnie), umów się z nami na konsultację. Wspólnie opracujemy najlepszy scenariusz działań.

Artykuł Rozwód na odległość – co warto wiedzieć o rozprawie rozwodowej online pochodzi z serwisu Acta Vera.

Powołanie świadka w sprawie rozwodowej

Co do zasady, sprawa rozwodowa w przypadku rozwodu bez orzekania o winie, gdy w związku nie ma małoletnich dzieci, może odbyć się bez udziału świadków.

Jeżeli natomiast rozwód ma być orzeczony ze wskazaniem winy i/lub rozwodząca się para ma niepełnoletnie dzieci lub dziecko, powołanie świadka w sprawie o rozwód jest w zasadzie konieczne.

Świadka w sprawie rozwodowej powołuje się na konkretną okoliczność – najczęściej w celu uzyskania z przesłuchania świadka dowodów winy jednej ze stron i ewentualnie dla zaznajomienia sądu z sytuacją opiekuńczo-wychowawczą wspólnego dziecka rozwodzących się małżonków. Wniosek o przesłuchanie świadka w sprawie rozwodowej zawarty jest zazwyczaj już w pozwie.

Kto może być świadkiem w sprawie rozwodowej, a kto nie?

Świadkowie w sprawie o rozwód powinny być osobami pełnoletnimi i niekaranymi za składanie fałszywych zeznań. Może to być zarówno ktoś z rodziny, jak i znajomi, przyjaciele, współpracownicy czy sąsiedzi. Dobrze, aby byli to ludzie wiarygodni, wzbudzający zaufanie, potrafiący się dobrze wysławiać, odporni na stres no i – przede wszystkim – mający istotną wiedzę na temat rozwodzących się małżonków i ich pożycia. Wiedza ta może być pozyskana z własnych obserwacji lub na przykład tylko z rozmów ze stronami.

Świadkiem w sprawie rozwodowej nie może zostać:

• osoba chora psychicznie,
• ktoś, kogo wiąże tajemnica (państwowa, lekarska lub inna),
• osoba małoletnia (czyli dziecko w wieku poniżej 13 lat),
• zstępny (to jest syn lub córka albo wnuk czy wnuczka) powoda/powódki lub pozwanego/pozwanej przed ukończeniem 17 roku życia.

Kochanka/kochanek jako świadek w sprawie rozwodowej

To – wbrew pozorom – dość częsta sytuacja. Strona starająca się udowodnić winę chętnie powołuje na świadka w sprawie o rozwód kochanka (kochankę) strony przeciwnej, aby na przykład wykazać zdradę żony lub męża. Poza wyjątkami, o których mowa poniżej, wezwane przez sąd osoby nie mogą odmówić zeznań. Jeśli wezwani świadkowie bez uzasadnionej przyczyny nie stawią się na rozprawie, zostaną ukarani finansowo. Uporczywe niestawianie się na sprawę może skutkować poważniejszymi konsekwencjami – nawet aresztem.

Psycholog jako świadek w sprawie rozwodowej

Wiele osób zastanawia się, czy można powołać na świadka w sprawie o rozwód psychologa – na przykład mediatora małżeńskiego wyznaczonego przez sąd dla rozwodzącej się pary czy specjalistę terapii par, do którego uczęszczali małżonkowie. Co do zasady, nie można – osoby takie są związane tajemnicą służbową. Mogą zeznawać tylko w przypadku, gdyby zostały z tej tajemnicy zwolnione przez obie strony postępowania.

Przykładowe pytania do świadka w sprawie rozwodowej z orzekaniem o winie

Pytania do świadka na sprawie rozwodowej z orzekaniem o winie zawsze zależą od konkretnej sytuacji i odnoszą się do indywidualnych przypadków, ale wszystkie dążą do tego, aby ustalić, kto jest winny rozpadowi pożycia małżeńskiego. Jeśli świadek zeznaje na przykład na okoliczność zdrady jednego z małżonków, może być pytany o szczegóły i różne intymne sprawy. Jeżeli natomiast przesłuchiwany jest na okoliczność przedstawienia sytuacji rodzinnej dzieci rozwodzącej się pary, sąd może pytać o warunki mieszkaniowe, relacje rodziców z dzieckiem (lub dziećmi), częstotliwość kontaktów, sprawowanie opieki etc.

Zobacz też: Co mówić na sprawie rozwodowej z orzekaniem o winie i bez orzekania o winie >>

Czy świadek może odmówić zeznań w sprawie rozwodowej

Świadek w sprawie rozwodowej ma swoje prawa. Dotyczy to szczególnie członków najbliższej rodziny obu stron postępowania. Rodzice, dziadkowie, dzieci, wnuki, rodzeństwo, osoby przysposobione, a także spowinowacone z powodem/powódką i pozwanym/pozwaną mogą odmówić składania zeznań, a jeśli zeznają, mają prawo uchylić się od udzielenia odpowiedzi na niektóre pytania.

Temat poruszany w niniejszym artykule można dodatkowo zgłębić, sięgając do Kodeksu postępowania cywilnego lub konsultując się z kancelarią Acta Vera. Zastanawiasz się nad doborem świadków na swoją sprawę rozwodową? Skontaktuj się z nami – doradzimy.

Artykuł Świadek w sprawie rozwodowej – co warto wiedzieć pochodzi z serwisu Acta Vera.

Kwestię zawieszenia sprawy o rozwód reguluje w polskim prawie Kodeks postępowania cywilnego (dalej kpc). Zawieszenie postępowania może nastąpić w wielu wypadkach, zwykle są to kwestie proceduralne, które czasowo uniemożliwiają prowadzenie sprawy, przyczyny te zostały wskazane w art. 173 i następnych kpc – są to przepisy ogólne, mające zastosowanie do wszystkich spraw cywilnych, nie tylko tych rozwodowych. W sprawach o rozwód przewidziano natomiast dodatkową możliwość zawieszenia postępowania – w przypadku, gdy sąd, wskutek analizy okoliczności sprawy, nabierze przekonania, że małżeństwo może przetrwać – mowa o tym w artykule 440 kpc.

Zawieszenie postępowania o rozwód – możliwe okoliczności

Zawieszenie sprawy rozwodowej może nastąpić na wniosek obu stron postępowania bądź być efektem decyzji sądu (zawieszenie postępowania z urzędu).

Zawieszenie postępowania rozwodowego na zgodny wniosek stron

Nierzadko zdarza się tak, że już w trakcie trwającej sprawy rozwodowej, małżonkowie decydują się dać sobie wzajemnie więcej czasu na zastanowienie i podjęcie próby uratowania małżeństwa, wówczas mogą (a nawet powinni) wnioskować do sądu o zawieszenie sprawy rozwodowej. Jest to swoista alternatywa dla sądowych mediacji małżeńskich.

Jeśli chodzi o sam wniosek o zawieszenie postępowania rozwodowego, wzór takiego dokumentu jest bardzo prosty. Należy zwrócić się w nim do sądu, w którym toczy się sprawa, z prośbą o zawieszenie postępowania o rozwód i przekonująco uzasadnić swój wniosek. Skuteczna argumentacja odnosi się zazwyczaj do tego, że pomiędzy małżonkami nie ustały całkowicie wszystkie więzi. Mowa tu o aspektach emocjonalnych, fizycznych oraz ekonomicznych, czyli o przywiązaniu, stosunkach seksualnych i wspólnym gospodarstwie domowym. Trzeba pamiętać, że sąd zawiesi postępowanie, gdy obie strony wyrażą taką wolę.

Zawieszenie rozwodu przez sąd z urzędu

Zawieszenie prowadzonego postępowania o rozwód może również nastąpić bez wniosku stron, na nawet wbrew ich woli, w drodze postanowienia sądu – zgodnie z przyjętymi procedurami. Dzieje się tak na przykład wtedy, gdy powód nie pojawia się na pierwszej rozprawie, a jego nieobecność jest nieusprawiedliwiona albo jedna ze stron postępowania umiera. Okolicznością zawieszającą rozwód może być też sytuacja, w której rozstrzygnięcie postępowania może być zależne od rozstrzygnięcia innej sprawy, na co trzeba poczekać. Zawiesza się postępowanie o rozwód (jak każde inne postępowanie cywilne) także wtedy, gdy nie można (na przykład z powodu braków formalnych) nadać sprawie dalszego biegu. Kwestie te regulują przepisy art. 173-178 kpc.

Zawieszenie postępowania przez sąd z urzędu zdarza się znacznie rzadziej, ale także jest możliwe. Dodatkową możliwość zawieszenia postępowania przewidziano w przepisach regulujących postępowanie rozwodowe, mowa tu o już wyżej wspomnianym art. 440 kpc. Przepis ten stanowi, że sąd może – bez wniosku stron postępowania – podjąć decyzję o zawieszeniu sprawy rozwodowej, „jeżeli nabierze przekonania, że istnieją widoki na utrzymanie pożycia małżeńskiego”.

Zawieszenie postępowania o rozwód – ważne terminy

Zawieszenie sprawy o rozwód może nastąpić w każdej chwili – na dowolnym etapie postępowania rozwodowego.  Jednakże zawieszenie postępowania w sposób przewidziany w art. 440 kpc może mieć miejsce tylko raz w trakcie całego procesu, jeśli w tym czasie strony nie dojdą do porozumienia, sąd nie będzie mieć możliwości ponownie zawiesić postępowania z tej przyczyny

Czas trwania zawieszenia postępowania zależny jest od jego przyczyny. W przypadku zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron, co do zasady zawieszenie trwa najkrócej trzy miesiące, a najdłużej rok – w tym czasie każdy małżonek może złożyć wniosek o podjęcie postępowania. Jeżeli w ciągu roku, żadna ze stron nie złoży takiego wniosku, sąd umorzy postępowanie, w takim przypadku sprawę rozwodową będzie trzeba prowadzić od początku. Takie same zasady obowiązują w przypadku zawieszenia postępowania w drodze art. 440 kpc.

Zawieszenie postępowania o rozwód – co dalej

Okres zawieszenia postępowania rozwodowego małżonkowie powinni wykorzystać na próbę ratowania małżeństwa i odbudowę właściwych relacji albo na wypracowanie sposobu na porozumienie się w kwestii warunków rozwodu i późniejszego zgodnego funkcjonowania – na przykład w kontekście wspólnej opieki nad małoletnimi dziećmi.

Zobacz też inne nasze artykuły poświęcone tematyce rozwodów, na przykład Jak się rozwieść szybko i bez komplikacji lub daj nam znać, jeśli potrzebujesz porady w tym zakresie.

Artykuł Zawieszenie postępowania o rozwód i co dalej? pochodzi z serwisu Acta Vera.

Rzecz nie jest aż tak skomplikowana, jak mogłoby się wydawać. Trzeba tylko zachować określoną kolejność działań i trzymać się terminów. Najpierw rozwód, potem uprawomocnienie wyroku, następnie uzyskanie odpisu orzeczenia rozwodowego i dopiero można udać się do Urzędu Stanu Cywilnego, by rozpocząć formalności związane z ponownym ślubem po rozwodzie.

Czy po rozwodzie można wziąć ślub cywilny?

Tak, ślub cywilny po rozwodzie jest możliwy. Warunkiem koniecznym do tego jest niepozostawanie w związku małżeńskim, co oznacza, że orzeczenie rozwodu musi być prawomocne. Wyjątkiem jest sytuacja, w której osoba rozwiedziona jest całkowicie ubezwłasnowolniona. Ona, niezależnie od wcześniejszego rozwodu, nie może zawrzeć związku małżeńskiego. W niektórych przypadkach wzięcie ślubu cywilnego po rozwodzie uzależnione jest od zgody sądu (niepełnoletność, spowinowacenie czy na przykład choroba psychiczna lub niedorozwój umysłowy jednego albo obojga narzeczonych).

Kiedy można wziąć ślub cywilny po rozwodzie?

To zależy od tego, ile czeka się na uprawomocnienie orzeczenia rozwodowego, jak sprawnie załatwia się formalności i gromadzi niezbędne dokumenty, a nawet od dostępności wolnych terminów w wybranym Urzędzie Stanu Cywilnego. Gdy rozwód jest prawomocny i ma się już w ręku odpis wyroku rozwodowego, można natychmiast udać się do USC i rozpocząć procedurę prowadzącą do ponownego ślubu po rozwodzie. Od momentu złożenia stosownego wniosku i załączników czeka się minimum 30 dni.

Jakie dokumenty potrzebne są do ślubu cywilnego po rozwodzie?

Wybierając się do Urzędu Stanu Cywilnego, aby załatwić sprawę kolejnego (po rozwodzie) ślubu, należy mieć przy sobie (do przedłożenia lub pozostawienia w USC):

• ważne dowody tożsamości obojga narzeczonych (mogą to być jedynie dowody osobiste lub paszporty, innych dokumentów nie uznaje się w tej sytuacji);
• potwierdzenie wniesienia wymaganej opłaty skarbowej (w postaci potwierdzenia dokonanego przelewu bankowego lub po prostu paragonu z kasy USC);
• akty urodzenia przyszłych małżonków;
• odpis(y) aktu ostatniego małżeństwa (jednego lub obojga narzeczonych, jeśli oboje są rozwodnikami) oraz odpis(y) orzeczenia rozwodu formalnie kończącego związek;
• zezwolenie sądu na zawarcie małżeństwa, jeśli takowe zezwolenie jest potrzebne (o czym była mowa wcześniej);
• pisemne oświadczenia o nieistnieniu okoliczności, które wyłączają możliwość zawarcia małżeństwa (po złożeniu takich oświadczeń ślub może odbyć się nie wcześniej niż za 30 dni i nie później niż za 6 miesięcy, bo dokumenty te tracą wtedy ważność – trzeba oświadczenia składać ponownie i ponownie odczekać co najmniej miesiąc, aby wziąć ślub po rozwodzie).

Ile kosztuje ślub cywilny po rozwodzie i gdzie go można wziąć?

Ślub cywilny po rozwodzie to – jeśli chodzi o sam koszt sporządzenia aktu małżeństwa – taki sam wydatek, jak opłata za pierwszy ślub, czyli 84 zł. Dodatkowo płaci się za oprawę i specjalne okoliczności, których niekiedy życzą sobie narzeczeni, jak na przykład ślub w plenerze lub innym wybranym przez nich miejscu poza budynkiem Urzędu Stanu Cywilnego. Taka przyjemność to dodatkowe 1000 zł. Wyjątkiem są sytuacje, w których urzędnik udziela ślubu w szpitalu (ze względu na stan zdrowia przyszłego małżonka lub obojga narzeczonych) lub w więzieniu (gdy jedno z nich albo oboje są osadzeni w zakładzie karnym). Wtedy nie ma dodatkowych opłat, mimo że ceremonia ma miejsce poza USC.

Ślub cywilny po rozwodzie – podsumowanie

Można w Polsce wziąć ponowny ślub cywilny po rozwodzie (z innym rozwodnikiem – nawet z tą samą osobą co wcześniej – albo z kimś kto zawiera małżeństwo pierwszy raz lub jest wdowcem czy wdową) po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego, otrzymaniu odpisu sądowego orzeczenia rozwodu, przedłożeniu w USC niezbędnych dokumentów i oświadczeń, po upływie co najmniej 30 dni od załatwienia tych formalności w Urzędzie Stanu Cywilnego.

***Więcej o prawie rodzinnym i rozwodowym oraz innych problemach prawnych na blogu actavera.eu – przejrzyj wpisy >>

Artykuł Ślub cywilny po rozwodzie. Koszty, terminy, procedury, niezbędne dokumenty pochodzi z serwisu Acta Vera.

Kwestie obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci (w tym między innymi podwyższanie lub obniżanie alimentów) regulują przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ujęte w artykułach od 128 do 144.

Gdzie i kiedy złożyć pozew o obniżenie alimentów

Wniosek o zmniejszenie alimentów kieruje się do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania osoby uprawnionej do otrzymywania tego świadczenia. Pozew taki można złożyć pod warunkiem, że wcześniej sąd wydał już orzeczenie o alimentach i ich wysokości (i jest ono prawomocne) lub zostało to ustalone na mocy umowy pomiędzy stronami. Wnioskowanie o obniżenie alimentów płaconych na dziecko możliwe jest w chwili, w której zmianie ulegają okoliczności majątkowo-zarobkowe strony zobowiązanej lub uprawnionej do świadczenia alimentacyjnego lub jeśli zmniejsza się zakres potrzeb dziecka i zmiany te są istotne oraz nie mają charakteru przejściowego.

Co musi zawierać pismo o zmniejszenie alimentów

Jak każde pismo procesowe, także pozew o obniżenie alimentów na dziecko, musi zawierać dane osobowe dotyczące stron. Ponadto we wniosku konieczna jest informacja o tym, czy alimenty są realizacją wyroku sądowego czy efektem ugody rodziców dziecka, oraz czy strony podjęły negocjacje w celu ustalenia mniejszych alimentów.

Najważniejszą kwestią jest jednak wartość przedmiotu sporu. W tym przypadku chodzi o różnicę między wysokością alimentów zasądzonych a kwotą żądaną (w skali roku) przez wnioskodawcę. Przykładowo, jeśli płacone co miesiąc alimenty to 2000 zł, a powód wnioskuje o ich obniżenie o połowę, przedmiotem sporu jest 12 000 zł ? (2000 zł – 1000 zł) x 12 miesięcy =  12 000 zł

Poza powyższym pozew musi zawierać także uzasadnienie roszczeń oraz dowody (dokumenty, wskazanie świadków) potwierdzające wystąpienie okoliczności tłumaczących wniosek o obniżenie alimentów.

Jak uzasadnić wniosek o obniżenie alimentów

Kiedy można obniżyć alimenty? W przypadku obniżania alimentów przesłanki mogą dotyczyć pogorszenia się sytuacji rodzica płacącego alimenty i/lub poprawienia się sytuacji dziecka (i drugiego rodzica) ewentualnie zmniejszenia jego potrzeb, co jednak zdarza się rzadziej, bo z czasem potrzeb zwykle przybywa, a nie ubywa. Poniżej kilka przykładowych okoliczności, które mogą pojawić się jako uzasadnienie obniżenia alimentów.

• Obniżenie alimentów z powodu choroby, kosztownej rehabilitacji, nieszczęśliwego wypadku etc., które diametralnie zmieniają sytuację finansową rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów na dziecko.
• Utrata pracy lub istotne obniżenie wynagrodzenia osoby zobowiązanej do uiszczania alimentów, ale nie z jej winy (redukcja zatrudnienia, pogorszenie warunków finansowych z powodu pandemii itp.).

• Wniosek o obniżenie alimentów z powodu narodzin dziecka i/lub wejścia w związek małżeński ze względu na nowe zobowiązania (utrzymywanie kolejnego dziecka, małżonki).

• Istotne zwiększenie dochodów czy powiększenie majątku po stronie świadczeniobiorców (większe wynagrodzenie rodzica, podjęcie pracy zarobkowej przez dziecko, otrzymanie spadku, darowizny i in.).

• Osiągnięcie przez dziecko pełnoletności połączone na przykład ze zmianą stanu cywilnego (wyjście za mąż czy ożenek).

• Wiek pełnoletni, porzucenie edukacji i jednoczesne niepodejmowanie przez dziecko należytych starań o podjęcie pracy, aby móc się samodzielnie utrzymywać.

Uzasadnienie obniżenia alimentów w pozwie może odnosić się do różnych sytuacji życiowych i rozpatrywane jest indywidualnie. Nie ma tu gotowych, pewnych argumentów. Czasami wystarczająca jest tylko jedna przesłanka, a niekiedy sąd odrzuca nawet kilka, bo rozpatruje szczegółowo sytuację życiową obu stron oraz porównuje to do stanu poprzedniego – z chwili zasądzania alimentów.

Zobacz też: Ile wynoszą alimenty na dziecko i jak je wyliczyć >>

Obniżenie alimentów – co jeszcze warto wiedzieć

Starając się o obniżenie alimentów, trzeba mieć świadomość, że sprawy tego typu trwają zwykle wiele miesięcy. Dlatego dobrze dołączyć do pozwu wniosek o zabezpieczenie powództwa. Warto wiedzieć również, że prawo dopuszcza możliwość starania się o obniżenie alimentów z datą wsteczną! Przy takim roszczeniu warto jednak skorzystać z pomocy adwokata. Dowiedz się więcej na ten temat >>

Artykuł Obniżenie alimentów – pozew i jego uzasadnienie pochodzi z serwisu Acta Vera.

Co do zasady, sprawa rozwodowa bez pozwanego, czyli bez udziału w niej jednej ze stron, może się odbyć i zakończyć zaocznym rozwodem. Niestawianie się w sądzie czy brak odpowiedzi na pozew rozwodowy małżonka lub małżonki, która nie chce się rozwieść, nie prowadzą więc do uniknięcia rozwiązania związku małżeńskiego. Oto, jak rzecz wygląda w praktyce…

Może Cię zainteresować: Ile trwa rozwód w Polsce >>

Rozwód z zaocznym wyrokiem sądu – kiedy jest możliwy

Zaoczny rozwód odbywa się pod nieobecność na sprawie rozwodowej strony pozwanej lub w jej obecności, ale bez jej czynnego udziału w postępowaniu. Zaoczny wyrok rozwodowy powodujący ustanie formalnego związku, jakim jest małżeństwo, może być więc wydany:

• jeśli pozwany (lub pozwana), mimo prawidłowego zawiadomienia o sprawie, nie stawia się na rozprawy, bo nie chce uczestniczyć w procesie (nie ma na tę okoliczność innego usprawiedliwienia, jak na przykład pobyt w szpitalu);
• jeżeli strona pozwana jest obecna na sprawie rozwodowej, ale (z wyboru) nie prezentuje swojego stanowiska w sprawie, o nic nie wnosi do sądu, nie składa wyjaśnień, nie odnosi się do argumentów powoda (lub powódki);
• jeśli nie można w żaden sposób ustalić aktualnego, rzeczywistego miejsca pobytu osoby pozwanej, a więc nie można jej skutecznie doręczyć pozwu rozwodowego czy wezwania na sprawę; wnioskuje się wtedy do sądu o ustanowienie kuratora dla pozwanego (pozwanej), który staje się oficjalnym, prawnym przedstawicielem tej strony procesu.

Może Cię zainteresować: Odpowiedź na pozew rozwodowy – czy trzeba ją pisać? >>

Jak wygląda rozwód zaoczny?

Wyrok zaoczny w sprawie rozwodowej wydawany jest po przeprowadzeniu przez sąd normalnego postępowania dowodowego, zbadaniu okoliczności rozkładu pożycia małżeńskiego, ustaleniu winnego i ewentualnie także rozpatrzeniu kwestii opieki nad małoletnimi dziećmi rozwodzącej się pary. Zaoczny wyrok ma dokładnie taką samą moc prawną, jak standardowe orzeczenie rozwodowe.

Sprzeciw wobec zaocznego wyroku rozwodowego

Strona pozwana ma prawo do odwołania się od wyroku zaocznego w sprawie rozwodowej bez pozwanego. Stosowny dokument należy złożyć do właściwego sądu najpóźniej w ciągu 14 dni od momentu otrzymania takiego orzeczenia rozwodowego.

Wyrok zaoczny w sprawie rozwodowej – kiedy nie może być wydany

Nie można przeprowadzić rozwodu zaocznie:

• jeśli powód (lub powódka) wnosi o rozwód bez orzekania o winie (rozwód zaoczny nie jest w tym przypadku możliwy, ponieważ wymaga on zgodnego wniosku obu stron);
• jeżeli strona pozywana sama zażądała przeprowadzenia postępowania pod jej nieobecność;
• jeśli pozwany (lub pozwana) w jakikolwiek sposób odniósł (odniosła) się do sprawy, odpowiadając na pozew czy na przykład stawiając się na rozprawie i wnosząc o oddalenie powództwa.

Może Cię zainteresować: Co mówić na sprawie rozwodowej – z orzekaniem o winie i bez orzekania o winie >>

Sprawa rozwodowa bez pozwanego i powoda?

To niemożliwe. Jeżeli na sprawie rozwodowej nie pojawia się pozwany (lub pozwana), sąd po przeprowadzeniu stosownego postępowania może wydać zaoczny wyrok w sprawie rozwodu. Jeżeli jednak na sprawie nieobecny jest powód (lub powódka), nie może dojść do zaocznego rozwodu. Sprawa zostaje zawieszona. Dla przypomnienia warto w tym miejscu dodać, że nieuzasadnione czy raczej nieusprawiedliwione nieobecności i niestawianie się na wezwania sądu może grozić karą pieniężną – na początek w wysokości kilkuset złotych.

***

Jeśli musisz przeprowadzić rozwód zaoczny lub chcesz się odwołać od zaocznego wyroku rozwodowego i potrzebujesz dobrego adwokata, skontaktuj się, nasi prawnicy specjalizujący się w prawie rodzinnym są do Twojej dyspozycji w zakresie porad, jak i prowadzenia sprawy.

Artykuł Rozwód zaoczny – czym jest i kiedy sąd może go orzec pochodzi z serwisu Acta Vera.

Jak napisać testament i czy testament bez notariusza jest ważny w świetle prawa

Jak napisać testament w domu, żeby był ważny? Czy można zrobić to odręcznie, by po śmierci ostatnia wola miała konkretny skutek prawny? Jak najbardziej! Oto najważniejsze zasady dotyczące tego, jak napisać testament, aby jego zapisy miały moc.

• Przede wszystkim testament musi być napisany odręcznie – chodzi tu nie tylko o podpis, ale o cały dokument. Testament napisany na komputerze, wydrukowany i jedynie podpisany przez spadkodawcę nie będzie uznany za ważny.
• Testament musi być podpisany przez spadkodawcę – odręcznie.
• Dokument musi być opatrzony datą jego sporządzenia – również w formie pisma odręcznego.

W kontekście rozważań o tym typie dokumentu często pojawia się pytanie o to, jak napisać testament wzajemny – a więc ostatnią wolę, w której spadkodawcy wskazują jako spadkobierców siebie nawzajem. Jego pisanie musi odbyć się w taki sposób, jak przedstawiono to powyżej, przy czym muszą to być dwa osobne dokumenty.

Jak długo jest ważny testament własnoręczny?

Wiele osób zastanawia się również, ile jest ważny testament po śmierci – zwłaszcza w kontekście dokumentu napisanego odręcznie. Co do zasady, ważność testamentu jest bezterminowa – chyba że spadkodawca jeszcze za życia zmienił go, zniszczył lub odwołał.

Jak spisać testament bez prawa do zachowku (wydziedziczenie)

Jak napisać testament z wydziedziczeniem? Wzór takiego dokumentu różni się nieco od klasycznego testamentu. W przypadku pominięcia w dokumencie krewnych zstępnych, dziedziczących ustawowo lub żony czy męża, mają oni prawo do zachowku, czyli do uzyskania części majątku osoby zmarłej (więcej o tym w artykule Co to jest zachowek i kto ma do niego prawo). Jeśli spadkodawca nie chce takiego rozwiązania, wówczas musi wydziedziczyć konkretnych krewnych. Jak to zrobić w praktyce?

Spadkodawca musi w testamencie wskazać osoby, które wydziedzicza (pozbawia prawa do majątku) oraz podać powód, dla którego się na to zdecydował. Co ważne, może zrobić to tylko w przypadku, w którym potencjalny spadkobierca postępował wbrew zasadom współżycia społecznego i wbrew woli osoby sporządzającej dokument, dopuszczał lub nadal dopuszcza się wobec spadkodawcy przestępstw przeciwko zdrowiu, życiu lub rażącej obrazy czci, a także w momencie, gdy nie dopełnia wobec spadkodawcy obowiązków rodzinnych w sposób uporczywy.

Jak długo jest ważny testament notarialny i kiedy warto go spisać

Testament sporządzony u notariusza, podobnie jak testament odręczny (inaczej określany jako testament holograficzny) nie ma „terminu ważności”. Warto jednak wiedzieć, że będzie on przechowywany u notariusza przez 10 lat od daty jego spisania – później dokument trafia do archiwum.

Dlaczego warto rozważyć spisanie testamentu u notariusza? Przede wszystkim będzie on spełniał wszystkie wymogi formalne uniemożliwiające jego podważenie (o takiej sytuacji było już w artykule Podważenie testamentu – czy można obalić ostatnią wolę zmarłego). Dodatkowo pozostawienie testamentu w kancelarii notarialnej lepiej chroni go przed zgubieniem czy zniszczeniem, a wpis do Notarialnego Systemu Testamentów ułatwia odszukanie dokumentu po śmierci spadkodawcy.

Testament ustny – kiedy jest ważny

Czy testament ustny jest ważny w świetle prawa? Tak, ale w ściśle określonych okolicznościach. Jeśli okoliczności lub różne czynniki uniemożliwiają danej osobie napisanie testamentu odręcznego lub udanie się do notariusza, wówczas spadkodawca może wygłosić oświadczenie testamentu – przy czym oświadczenie musi zostać spisane, musi temu wydarzeniu towarzyszyć co najmniej trzech świadków, a spisane oświadczenie powinno być podpisane zarówno przez spadkodawcę, jak i co najmniej dwóch z trzech obecnych świadków (podpis oczywiście powinien być odręczny).

Kilka testamentów – który ważny

Który testament jest ważny, jeśli rodzina i bliscy zmarłego dysponują kilkoma jego wersjami? Co do zasady, pod uwagę bierze się testament sporządzony przez spadkodawcę najpóźniej (a więc ten z datą najbliższą jego śmierci). Jeśli z kolei późniejszy testament nie spełnia wymogów ważności (opisanych powyżej) wówczas pod uwagę jest brany ten dokument, który je spełnia. Te same zasady dotyczą sytuacji, w której spadkobiercy zastanawiają się, który testament jest ważniejszy – napisany odręcznie czy potwierdzony przez notariusza. Co do zasady, oba mają „tę samą wagę”, a brany pod uwagę będzie dokument sporządzony później.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości w zakresie sporządzania testamentu czy też realizacji jego postanowień, zapraszamy do kontaktu z naszymi prawnikami, którzy specjalizują się zarówno w prawie spadkowym, jak i rodzinnym (które bardzo często wpływa na realizację testamentu).

Artykuł Jak sporządzić testament, aby był ważny w świetle prawa? pochodzi z serwisu Acta Vera.