Służebność (gruntowa, osobista, przesyłu) to jedno z ograniczonych praw rzeczowych, nabywanych przez daną osobę dożywotnio (z tego względu jest czasem określana jako służebność wieczysta). Prawo to ogranicza możliwość korzystania z obciążonej nieruchomości przez jej właściciela, a jego ustanowienie ma na celu zadośćuczynienie potrzebom określonej osoby fizycznej lub właściciela innej, niż obciążona, nieruchomości. Zdarza się, że niezależnie od tego, czy istnieje ustanowiona służebność na udziale we współwłasności, czy nastąpiło ustanowienie służebności na nieruchomości obciążonej hipoteką, właściciel tejże nieruchomości chce ją sprzedać. Co wtedy?

Czym jest służebność dożywotnia, służebność gruntowa i osobista?

Prawo do służebności jest prawem, które może być realizowane w różnych wariantach i sytuacjach. Najczęściej zdarza się, że rodzice czy dziadkowie przy przekazaniu nieruchomości krewnym zstępnym (dzieciom, wnukom) zastrzegają sobie prawo do skorzystania ze służebności. Taka sytuacja może wystąpić przykładowo przy przekazaniu gospodarstwa rolnego, a służebność będzie wówczas zabezpieczeniem rodziców/dziadków na przyszłe lata, jeśli chodzi o ich miejsce zamieszkania. Oprócz tego służebność wykorzystuje się w przypadkach konieczności używania fragmentu działki sąsiada (przy korzystaniu z dróg dojazdowych), natomiast do realizacji tych praw może dojść także przez zasiedzenie (w tym zasiedzenie służebności przesyłu na gruncie prywatnym przez przedsiębiorstwo lub firmę korzystające z tegoż przesyłu).

Rodzaje prawa do służebności

W Polsce regulacje dotyczące prawa do służebności zawarte są w zapisach Kodeksu Cywilnego (KC). Wśród nich wyróżnia się:

• służebność gruntową, która polega na obciążeniu nieruchomości służebnej w celu zwiększenia użyteczności innej nieruchomości, określanej jako nieruchomość władnąca; w praktyce są to sytuacje, w których – przykładowo – służebność gruntową otrzymuje sąsiad będący właścicielem działki „odciętej” od drogi dojazdowej obszarem działki sąsiada – wówczas może on wystąpić o służebność gruntową pozwalającą mu na dojeżdżanie do własnej nieruchomości przez wyznaczony do tego celu fragment działki sąsiada;

• służebność osobistą, która – w odróżnieniu od służebności gruntowej – nie dotyczy gruntu, ale osoby fizycznej; ustanowienie służebności osobistej ma zabezpieczyć daną osobę przed utratą miejsca zamieszkania; w praktyce służebność osobistą ustanawia się zazwyczaj na rzecz wspomnianych już wcześniej rodziców czy dziadków, którzy przekazują w darowiźnie swoje mieszkanie lub dom wnukom albo dzieciom; po ustanowieniu służebności osobistej taka osoba ma prawo korzystać z wyznaczonych pomieszczeń i części wspólnych nieruchomości;

• służebność przesyłu, która odnosi się bezpośrednio do prawa korzystania z urządzeń służących przesyłowi: energii, wody czy innych substancji; w praktyce służebność przesyłu ustanawia się często na rzecz firm energetycznych i wodociągowych.

Sprzedaż domu ze służebnością – możliwe rozwiązania

Tak, jak już wcześniej zostało to wspomniane, wiele osób będących właścicielami nieruchomości – domu, działki, mieszkania – stojąc przed decyzją o sprzedaży tejże nieruchomości, zastanawia się, w jaki sposób rozwiązać problem obciążającej ją służebności. Ponieważ informacja o tym prawie wpisana jest do księgi wieczystej, potencjalny właściciel, po poznaniu numeru księgi, może łatwo sprawdzić fakt takiego obciążenia i wycofać się z zakupu.

W teorii i praktyce, sprzedaż domu ze służebnością jest oczywiście możliwa – nawet bez zgody osoby, która ma prawo do służebności. Dodatkowo można sprzedać mieszkanie czy dom ze służebnością oraz z obciążoną hipoteką (tutaj jednak warto zgłosić się do banku, w którym zaciągnęło się wcześniej kredyt, by omówić to rozwiązanie i zorientować się, czy zapisy umowy kredytowej w jakiś sposób nie uniemożliwiają sprzedaży nieruchomości ze służebnością). Wszystko to nie jest jednak proste, ponieważ służebność jest prawem dożywotnim i niezbywalnym – wygasa dopiero po śmierci osoby, która to prawo posiada. W związku z tym wycena nieruchomości obciążonej służebnością niemal zawsze będzie mniejsza, niż cena rynkowa, a dodatkowo chęć zakupu prawdopodobnie zgłosi mniejsza liczba potencjalnych klientów. Czy istnieją sposoby na to, by poradzić sobie z tym problemem?

Jak wykreślić służebność z księgi wieczystej?

Jeśli nie chcemy, by podczas sprzedaży domu, mieszkania czy innej nieruchomości prawo do służebności zostało zachowane, wówczas mamy dwa wyjścia z zaistniałej sytuacji…

Po pierwsze, możemy „umówić się” z osobą, której dotyczy prawo do służebności na zrzeczenie się tego prawa przed notariuszem. Możemy jej za to zaproponować odnowienie służebności na innej nieruchomości (przykładowo, nabytej przez dziecko rodzica mającego prawo do służebności po zakończeniu transakcji sprzedaży nieruchomości, której dotyczy sprawa). Oprócz tego zniesienie prawa do służebności może dojść do skutku wtedy, gdy osoba uprawniona nie korzysta ze służebności od co najmniej 10 lat.

Po drugie, można przeprowadzić tak zwane zniesienie służebności przez sąd za wynagrodzeniem, czyli z ustanowieniem renty na rzecz osoby władającej służebnością. Ta droga jest jednak możliwa jedynie w sytuacji, w której osoba z prawem do służebności narusza zasady współżycia społecznego – korzysta z powierzonych jej przestrzeni i pomieszczeń niezgodnie z przeznaczeniem, uniemożliwiając tym samym innym domownikom normalne, codzienne funkcjonowanie. Wysokość takiej renty jest każdorazowo ustalana indywidualnie przez sąd.

Jeśli stoisz przed decyzją o sprzedaży nieruchomości obciążonej służebnością, skorzystaj z porady prawnej na naszej stronie WWW – wykwalifikowani prawnicy z wieloletnim doświadczeniem (także w sprawach o prawa rzeczowe) odpowiedzą na pytania i pomogą Ci w sfinalizowaniu transakcji!

Artykuł Dożywotnia służebność a sprzedaż domu – to warto wiedzieć pochodzi z serwisu Acta Vera.

Definicja i rodzaje służebności

W polskim prawie rozróżnia się trzy główne rodzaje służebności:

• służebność gruntową,
• służebność osobistą,
• służebność przesyłu.

Dodatkowo, dwie pierwsze służebności (gruntowa i osobista) mogą wystąpić w formie czynnej lub biernej. Pierwsza umożliwia korzystanie z nieruchomości sąsiedniej w ustalonym, koniecznym zakresie, np. umożliwiając dostęp do drogi. Służebności bierne natomiast zakazują właścicielom nieruchomości podejmowania określonych działań, np. wznoszenia budynków o określonych cechach, prowadzenia określonej działalności etc.

Co to jest służebność gruntowa?

Służebność gruntowa ustanawiana jest w celu przyznania właścicielowi uprawnień (możliwości) korzystania z obciążonej nieruchomości w ustalonym zakresie. Jednymi z najczęściej spotykanych w tej kategorii jest prawo przejazdu i przechodu, umożliwiające przedostanie się na teren swojej nieruchomości przez działkę sąsiednią.

Służebność okna lub furtki umożliwia natomiast swobodne ich otwieranie w sytuacji, kiedy korzystanie z nich narusza przestrzeń sąsiedniej działki. Ustanowienie służebności gruntowej może dotyczyć również ograniczenia uprawnień, m.in. poprzez określenie cech nowo powstających budynków (np. nie mogą one przekraczać określonej wysokości, lokalizacji etc.).

Służebność drogi koniecznej (służebność drogowa) jest ustalana w sytuacji braku dostępu danej działki do drogi publicznej. Przez brak dostępu rozumie się również istniejącą drogę, nieodpowiednią do korzystania z niej (zbyt wąską lub o skomplikowanym przebiegu). Właściciel feralnej działki ma wówczas prawo do korzystania z terenu sąsiedniej nieruchomości w zakresie koniecznym do uzyskania dostępu do drogi (droga konieczna, droga służebna).

Co to jest służebność osobista?

Służebność osobista przyznawana jest imiennie, umożliwiając danej osobie korzystanie (w ustalonym zakresie) z obciążonej nieruchomości. Treść tej decyzji pokrywa się z orzeczeniem służebności gruntowej z tą różnicą, że prawo do korzystania z sąsiedniej nieruchomości ma osoba fizyczna, imiennie wskazana w orzeczeniu (orzeczenia tego typu często dotyczą zaspokojenia roszczeń alimentacyjnych). Wygaśnięcie służebności osobistej odbywa się najpóźniej wraz ze śmiercią osoby uprawnionej (dożywotnia służebność osobista). Uprawnienia nie podlegają dziedziczeniu. Nie ma również możliwości zniesienia czy wykreślenia służebności osobistej (prawo to jest niezbywalne). Podobnie jak brak możliwości przeniesienia go na inną osobę.

Jednym z częściej spotykanych rodzajów służebności osobistej jest służebność domu (mieszkania lub innej nieruchomości). Na podstawie umowy zawartej z właścicielem domu, służebnik (osoba nabywająca prawa) otrzymuje prawo do korzystania z ww. nieruchomości w zakresie objętym umową.

Przeczytaj też Dożywotnia służebność a sprzedaż domu – to warto wiedzieć >>

Służebność przesyłu, czyli do kogo należy ten słup?

Często spotykaną sytuacją jest umiejscowienie infrastruktury energetycznej, gazowej, telekomunikacyjnej etc. na terenach należących do różnych właścicieli. Ustanowienie służebności przesyłu daje firmom prawo do korzystania z własnych urządzeń przesyłowych znajdujących się na terenie nieruchomości, które nie są ich własnością.

Ustanowienie służebności przesyłu ma najczęściej postać umowy pomiędzy stronami (przedsiębiorca – właściciel nieruchomości). W przypadku braku porozumienia kwestie służebności rozstrzyga sąd, ustalając zakres służebności oraz kwestie wynagrodzenia, jakie przysługuje właścicielowi obciążonej nieruchomości.

Ustanowienie służebności

Podstawowym sposobem ustanowienia służebności jest umowa, która w przypadku właściciela nieruchomości obciążonej powinna mieć formę aktu notarialnego. Do powstania służebności może również dojść na drodze orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej. Nietypowym sposobem powstania służebności jest jej uzyskanie przez zasiedzenie. Służebność gruntowa (ponieważ tylko ona może zaistnieć w taki sposób) w tym przypadku powstaje jedynie w sytuacji korzystania z widocznego i trwałego urządzenia. Uznanie służebności odbywa się na podstawie czasu trwania zasiedzenia. W zależności od dobrej i złej wiary posiadacza jest to odpowiednio 20 lub 30 lat. 

Każda z powyższych form ustanowienia służebności powinna określać zakres uprawnień właściciela nieruchomości oraz zawierać informacje o odpłatności (za ustanowioną służebność) bądź jej braku.

Wygaśnięcie służebności

W zależności od jej rodzaju i sposobu ustanowienia, służebność wygasa na skutek:

• upłynięcia terminu określonego w umowie (służebność gruntowa na czas określony),
• zrzeczenia się służebności przez osobę nabywającą uprawnienia,
• nabycia prawa własności gruntu, na który przysługuje prawo służebności (konfuzja praw),
• braku korzystania ze służebności przez okres 10 lat lub zniesienia służebności prawomocnym orzeczeniem sądu.

Wygaśnięcie służebności osobistej zaś następuje najpóźniej z chwilą śmierci uprawnionego.

Jak znieść służebność domu?

W sposób automatyczny, uprawnienie wygasa w momencie śmierci osoby uprawnionej (służebnika).

Służebność osobista wygasa również na skutek nierealizowania jej przez okres co najmniej 10 lat.

Kolejną możliwością jest zamiana służebności osobistej na rentę. W tym przypadku prawo określa jednak szereg warunków, które muszą zostać spełnione, aby taka zamiana była możliwa: zniesienie służebności jest możliwe w sytuacji, kiedy uprawniony dopuszcza się rażących uchybień przy wykonywaniu swojego prawa (zakłócanie miru domowego, niszczenie mienia etc.). Zniesienie służebności bez wynagrodzenia jest możliwe, jeżeli służebnik zamieszkuje w innym miejscu, realizując w ten sposób swoją potrzebę, będącą jednocześnie treścią służebności.

Wykreślenie służebności z księgi wieczystej

Kiedy służebność gruntowa wygasa, wniosek o wykreślenie służebności należy złożyć w sądzie rejonowym w wydziale ksiąg wieczystych wraz z potrzebnymi załącznikami (zależnie od powodu wygaśnięcia służebności) oraz dowodem uiszczenia opłaty za wniosek o wykreślenie służebności gruntowej. Czas oczekiwania na decyzję to zazwyczaj miesiąc do kilku miesięcy.

Prawo służebności, a wynagrodzenie

Właściciel obciążonej nieruchomości ma prawo do rekompensaty za ograniczenie jego prawa własności. Wysokość i sposób wypłaty wynagrodzenia mogą zostać określone dowolnie przez strony umowy. Służebność może również zostać ustanowiona nieodpłatnie na mocy porozumienia stron. W przypadku braku zgody, kwestie te rozstrzyga sąd, w oparciu o decyzję biegłego rzeczoznawcy majątkowego. Zwyczajowo, w oparciu o przepisy prawa podatkowego, opłata – cena za służebność gruntową wynosi ok. 4% wartości nieruchomości obciążonej.

*** Jeśli masz pytania lub problem związany z nieruchomością i kwestią służebności, zajrzyj do naszej zakładki Porady prawne.

Artykuł Co to jest służebność i jakie są jej rodzaje? pochodzi z serwisu Acta Vera.

Zasiedzenie – po ilu latach jest możliwe?

Aby można było stwierdzić zasiedzenie, muszą zostać spełnione tak zwane przesłanki zasiedzenia, określone w przepisach Kodeksu Cywilnego. Co to oznacza w praktyce? Przede wszystkim osoba przebywająca w nieruchomości musi władać nią tak, jak właściciel – czyli być posiadaczem samoistnym (od razu warto zaznaczyć, że wynajmujący jest w takich okolicznościach posiadaczem zależnym, nie może więc występować o zasiedzenie mieszkania). Kolejną przesłanką jest określony czas. Zasiedzenie następuje po 20 latach od objęcia nieruchomości (gdy uzyskanie posiadania nastąpiło  w dobrej wierze) lub po 30 latach od objęcia nieruchomości, jeśli jej posiadanie zostało uzyskane w złej wierze.

Zasiedzenie w dobrej wierze i zasiedzenie w złej wierze – co to oznacza?

Osoby, które chcą rozpocząć sprawę o zasiedzenie czy podważyć dowody w tego typu sprawie często nie wiedzą, jaka jest różnica między tak zwaną dobrą a złą wiarą użytkowania nieruchomości. Dla przykładu, zasiedzenie w dobrej wierze ma miejsce wtedy, gdy objęcie mieszkania w posiadanie następuje w wyniku wprowadzenia nabywcy w błąd. Zdarza się tak przy sprzedaży bezpośredniej nieruchomości, gdy do transakcji doprowadza osoba niepełnoletnia bądź niebędąca prawnym właścicielem domu, mieszkania czy działki (ale podająca się za niego). W takim przypadku jest to po prostu oszustwo, o którym kupujący może nie wiedzieć. Przebywając więc w takiej nieruchomości, może on doprowadzić (może dojść) do zasiedzenia w dobrej wierze.

Zasiedzenie nieruchomości w złej wierze natomiast występuje wówczas, gdy osoba władająca daną nieruchomością może łatwo sprawdzić jej stan prawny, dokładając należytej staranności do przebiegu transakcji, lub gdy obejmuje ona nieruchomość z zamiarem pozostania w niej i skorzystania z prawa do zasiedzenia – mimo że nie jest jej prawnym właścicielem.

Co przerywa bieg zasiedzenia?

Zasiedzenie jest nieuzasadnione, jeśli przerwany zostaje bieg zasiedzenia. Oznacza to, że osoba władająca nieruchomością nie może domagać się przeniesienia własności na siebie, jeśli nie dochodzi do władania ciągłego przez 20 lat (w dobrej wierze) i 30 lat (w złej wierze) w jednym ciągu. Bieg zasiedzenia nie może się rozpocząć lub po rozpoczęciu ulega zawieszeniu, jeśli:

• roszczenia wysuwają dzieci przeciwko rodzicom,
• roszczenie wysuwa osoba niemająca zdolności do czynności prawnych przeciwko swojemu opiekunowi,
• roszczenie wysuwa jeden małżonek przeciwko drugiemu (podczas trwania małżeństwa),
• osoba, wobec której wysuwane jest roszczenie, nie może dochodzić swoich praw przed sądem z różnych przyczyn – choroby i innych (bieg zasiedzenia nie rozpoczyna się lub zostaje przerwany aż do momentu, w którym ta osoba jest w stanie usunąć przeszkodę uniemożliwiającą jej obronę przed zasiedzeniem przed sądem).

Kiedy zasiedzenie jest niemożliwe?

Zasiedzenie nie jest oczywiście możliwe w przypadku przywołanym powyżej, obejmującym sytuację, w której posiadacz zależny (przykładowo najemca), chce przejąć mieszkanie, dom lub działkę posiadacza samoistnego czy właściciela prawnego, widniejącego w Księdze Wieczystej nieruchomości. Oprócz tego zasiedzenie nie może być dokonane wobec nieruchomości publicznych, a także tych, które zostały wyłączone z obiegu odpowiednią ustawą.

Więcej informacji o zasiedzeniu oraz innych aspektach prawnych związanych z nieruchomościami znajdziesz w na stronie internetowej kancelarii Acta Vera, w zakładce Sprawy dotyczące nieruchomości.

Przejęcie przez zasiedzenie – jak podważyć ten stan rzeczy?

Jeśli do sądu zostanie skierowany wniosek o wydanie postanowienia o zasiedzeniu (sprawy te rozstrzyga się w trybie nieprocesowym – stąd złożenie wniosku, a nie pozwu oraz wydanie postanowienia, a nie wyroku), wówczas sąd będzie badał materiał dowodowy, który zgromadzą obie strony postępowania. Aby podważyć zasiedzenie nieruchomości, warto przygotować obronę w postaci:

• odpisów z Ksiąg Wieczystych, w których wskazany jest faktyczny stan własności nieruchomości;
• kopii map geodezyjnych, opinii biegłych (geodety, rzeczoznawcy), dokumentów z rejestru gruntów i wszystkich innych dowodów potwierdzających władanie nieruchomością;
• zeznań świadków, którzy mogą potwierdzić prezentowaną wersję wydarzeń – zarówno w kwestii własności nieruchomości, jak i historii wynajmu czy przekazania jej we władanie drugiej osobie;
• potwierdzeń dokonywania opłat za nieruchomość: podatków, rachunków, faktur za remonty, a nawet paragonów za zakupione w ramach poprawy stanu nieruchomości sprzęty czy meble.

***

Jeśli i Ty stoisz przed koniecznością wzięcia udziału w sprawie o zasiedzenie i nie wiesz, w jaki sposób się do niej przygotować lub potrzebujesz pomocy w podważeniu zasiedzenia i obronie przed bezprawnym przejęciem Twojej nieruchomości, to zachęcamy do kontaktu z naszą kancelarią. Wspieramy klientów na każdym etapie postępowania i specjalizujemy się w sprawach związanych z nieruchomościami. Nasze doświadczenie da Ci poczucie bezpieczeństwa oraz zapewni pozytywny wynik sprawy.

Artykuł Jak podważyć zasiedzenie nieruchomości? pochodzi z serwisu Acta Vera.

Zasiedzenie mieszkania – po ilu latach jest możliwe?

Generalnie kwestię zasiedzenia nieruchomości regulują przepisy zawarte w Kodeksie Cywilnym (artykuły od 172 do 178). Jedną z najważniejszych przesłanek do nabycia prawa własności przez zasiedzenia mieszkania jest upływ czasu. Przyjmuje się, że zasiedzenie następuje po 20 latach (przy tak zwanej dobrej wierze posiadacza) lub po 30 latach (przy złej wierze). Drugim warunkiem nabycia prawa własności przez zasiedzenie jest to, że posiadacz musi być posiadaczem samoistnym. W praktyce oznacza to, że włada on mieszkaniem (bądź inną nieruchomością) jak właściciel: dokonuje opłat, drobnych napraw, remontów. Często posiadanie samoistne jest tożsame z prawem własności nieruchomości, choć nie zawsze się tak dzieje.

Zasiedzenie w złej wierze i w dobrej wierze – co to oznacza?

Jak wcześniej zostało to wspomniane, do stwierdzenia prawa do zasiedzenia po krótszym, 20-letnim okresie, niezbędna jest tak zwana „dobra wiara”. W przepisach nie jest ona co prawda literalnie definiowana, jednak sprawy sądowe dotyczące zasiedzenia oraz kończące je postanowienia sugerują, że dobra wiara może być tożsama – przykładowo –  z nieświadomością osoby kupującej nieruchomość, co do statusu posiadania osoby ją sprzedającej. W praktyce najczęściej są to sprawy, w których sprzedający nie ma praw do nieruchomości, którą obraca, a kupujący – dokonując transakcji – o tym nie wie. Jeśli więc dom czy mieszkanie zostało sprzedane w takich okolicznościach, wówczas kupujący może skorzystać z prawa do zasiedzenia w dobrej wierze – nie miał bowiem świadomości, że bierze udział w „fałszywej” transakcji.

Zła wiara w przypadku zasiedzenia to z kolei przejęcie mieszkania bądź domu i pozorowanie zachowań mających na celu dowiedzenie własności samoistnej, czyli opłacanie rachunków za właściciela czy podnoszenie standardu mieszkania poprzez dokonywanie ulepszeń i remontów bez zgodny i wiedzy prawnego właściciela. Zła wiara to także próba zmiany zapisów umowy najmu w taki sposób, by zwiększały one uprawnienia wynajmującego, co do rozporządzania nieruchomością.

Zasiedzenie mieszkania wynajmowanego

Zasiedzenie mieszkania wynajmowanego to kwestia, która budzi duże emocje – niektórzy najemcy bowiem upatrują w zasiedzeniu szansę na nabycie mieszkania i dążą do tego różnymi sposobami, a właściciele zastanawiają się, jak uniknąć zasiedzenia nieruchomości. Co do zasady jednak, zasiedzenie wynajmowanego mieszkania nie jest możliwe – wynika to z faktu, że wynajmujący jest tak zwanym posiadaczem zależnym, a nie samoistnym, a to właśnie posiadanie samoistne jest niezbędnym warunkiem do zasiedzenia nieruchomości.

Zasiedzenie mieszkania komunalnego

Jeśli chodzi o kwestię zasiedzenia mieszkania komunalnego, to sprawa ta wygląda podobnie, jak w przypadku zasiedzenia mieszkania prywatnego. Osoba wynajmująca takie mieszkanie jest posiadaczem zależnym, a posiadaczem faktycznym jest gmina, która to mieszkanie wynajmuje. W takich okolicznościach również nie ma możliwości zasiedzenia nieruchomości, przy czym jeśli najemca chciałby nabyć mieszkanie komunalne, w którym aktualnie przebywa, może zwrócić się do gminy z zapytaniem o wykup nieruchomości – często urząd przychyla się do takiej transakcji na preferencyjnych warunkach.

Warunki zasiedzenia nieruchomości

Podsumowując, do zasiedzenia mieszkania lub innej nieruchomości może dojść tylko po spełnieniu łącznie dwóch poniższych warunków.

• Osoba władająca mieszkaniem musi mieć status posiadacza samoistnego (a nie zależnego, jak w przypadku osób wynajmujących lokale, mieszkania czy domy).

Osoba władająca mieszkaniem musi robić to w dobrej wierze (wówczas zasiedzenie mieszkania nastąpi po upływie 20 lat od objęcia go w posiadanie). Jeśli obejmuje nieruchomość w złej wierze, wówczas zasiedzenie nastąpi po upływie 30 lat.

Zasiedzenie mieszkania nie jest więc możliwe bez spełnienia konkretnych warunków. Ponadto zasiedzeniu nie mogą podlegać nieruchomości użyteczności publicznej oraz takie, które zostały wyłączone z obrotu konkretną ustawą (mowa tu przykładowo o drogach publicznych, nieruchomościach w parkach, lasach państwowych i innych tego typu obiektach).

***

Więcej informacji dotyczących kwestii prawnych związanych z nieruchomościami znajdziesz na naszej stronie internetowej, w zakładce Sprawy dotyczące nieruchomości. W przypadku jakichkolwiek pytań bądź chęci skorzystania ze wsparcia profesjonalistów, zachęcamy do kontaktu – prowadzimy sprawy związane zarówno z zasiedzeniem, jak i współwłasnością czy służebnością.

Artykuł Zasiedzenie mieszkania wynajmowanego – czy to możliwe? pochodzi z serwisu Acta Vera.