Projekt zmian w rozwodach obejmujący instytucję rodzinnego postępowania informacyjnego ma już dość długą i burzliwą historię. Pierwotna wersja zakładająca przeprowadzenie obowiązkowego rodzinnego postępowania informacyjnego jeszcze przed rozwodem nie uzyskała powszechnej akceptacji ani pozytywnych opinii samego środowiska prawniczego. Na skutek tego projektodawca zmienił zamysł i w obecnej wersji nowelizacji ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw rodzinne postępowanie informacyjne nie funkcjonuje już jako to, które poprzedza wszczęcie sprawy o rozwód lub formalną separację, ale jako postępowanie mające miejsce dopiero po złożeniu pozwu rozwodowego (lub wniosku o separację) przez rodzica małoletniego dziecka.

Przeczytaj też: Jakie zmiany w prawie rozwodowym szykują się w 2022 roku >>

Kto uczestniczy w rodzinnym postępowaniu informacyjnym

Proponowane zmiany w prawie rozwodowym zakładają, że w rodzinnym postępowaniu informacyjnym mają uczestniczyć obie strony sprawy rozwodowej, to jest powód/powódka i pozwany/pozwana (czyli rozwodzący się rodzice małoletnich dzieci) oraz wyznaczony przez sąd mediator, który takie postępowanie ma prowadzić. Rolą mediatora jest doprowadzenie do pojednania małżonków lub przynajmniej do ugody między innymi w kwestiach warunków rozwodu, sprawowania opieki nad wspólnymi dziećmi, miejsca ich zamieszkania czy wreszcie także alimentów. Z założenia ma to usprawnić przebieg spraw rozwodowych, łagodzić konflikty i zmniejszać u dzieci rozwodzących się rodziców poziom stresu związany z tym zdarzeniem. Za mediacje prowadzone w ramach opisywanego postępowania strony nie płacą.

Jak przebiega rodzinne postępowanie informacyjne

W trakcie rodzinnego postępowania informacyjnego strony mają zostać pouczone o skutkach rozpadu małżeństwa – w aspekcie indywidualnym i społecznym oraz – w szczególności – w kontekście negatywnego wpływu rozwodu rodziców na ich wspólne małoletnie dzieci. Małżonkowie mają być również poinformowani o działaniach, które można/warto podjąć w celu utrzymania związku lub doprowadzenia do ugody w kwestiach najbardziej konfliktowych (różne formy mediacji, terapia rodzinna etc.). Taki przebieg postępowania ma uchronić małżonków przed podejmowaniem zbyt pochopnych decyzji o rozstaniu.

Przeczytaj też: Przesłanki rozwodu w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym >>

Ile trwa rodzinne postępowanie informacyjne

Minimalny czas trwania rodzinnego postępowania informacyjnego przewidziany w nowelizacji ustawy to miesiąc. W razie potrzeby czy konieczności, o ile obie strony zgłoszą zgodny wniosek w tym zakresie, może być ono wydłużone maksymalnie do pół roku.

Kiedy rodzinne postępowanie informacyjne nie jest obowiązkowe

Rodzinne postępowanie informacyjne ma być obligatoryjnym elementem rozwodu tylko w przypadku małżonków posiadających wspólne małoletnie dzieci. Od tej zasady również są jednak wyjątki. Postępowanie nie jest bowiem przewidziane w przypadku, gdy jedna ze stron jest prawomocnie skazana lub ma przedstawione zarzuty – chodzi o przestępstwa popełniane umyślnie na szkodę drugiej strony (żony albo męża) lub dziecka (dzieci). Najczęściej są to te przypadki małżeństw, w których dochodzi na przykład do znęcania się nad rodziną.

***

Na ten moment (maj 2022) nie wiadomo jeszcze, kiedy proponowane przez projektodawcę zmiany w rozwodach mogą być procedowane w parlamencie, a tym bardziej wejść w życie. Jeśli nowelizacja zapisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w tym zakresie przejdzie cały konieczny proces legislacyjny, zacznie obowiązywać po sześciu miesiącach od ogłoszenia nowego brzmienia ustawy.

Jeśli masz pytania lub wątpliwości związane z tym tematem, jesteś w trakcie rozwodu, czekają Cię mediacje lub z jakiegoś powodu obawiasz się zmian w prawie rozwodowym i potrzebujesz porady, skontaktuj się naszym prawnikami – konkretnie i szybko rozwiążą Twój problem.

Artykuł Rodzinne postępowanie informacyjne – co to jest i na czym polega? pochodzi z serwisu Acta Vera.

Zmiany rozwodowe dla dobra dzieci?

Jak wspomnieliśmy wcześniej, zmiany w polskim prawie rozwodowym argumentowane są przez Resort Sprawiedliwości dobrem małoletnich dzieci zrodzonych ze związku małżeńskiego. Na czym dokładnie ochrona dzieci miałaby polegać? Przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości uważają, że rozwód rodziców jest dla małoletnich doświadczeniem negatywnym (co przekłada się również na relacje w całej rodzinie). Aby przekonać więc rodziców do pozostania w małżeństwie, planowano wprowadzić przepisy nakazujące rodzinie uczestnictwo w tak zwanym rodzinnym postępowaniu informacyjnym, realizowanym jeszcze przed samym rozwodem i dającym szansę na ewentualne wycofanie się z decyzji o rozstaniu. Dodatkowo, w przypadku rodzin z małoletnimi dziećmi, sąd miałby obowiązek zaproponowania takiej rodzinie uczestnictwa w bezpłatnym spotkaniu mediacyjnym.

Kontrowersje związane ze zmianą procedur rozwodowych w 2022 roku

Takie plany co do zmian w prawie rozwodowym zaalarmowały nie tylko samych zainteresowanych – a więc rodziny przygotowujące się do rozwodu – ale również środowiska adwokackie oraz psychologów i psychiatrów.

Najważniejszą kontrowersją, jaką generuje ten projekt, jest znaczące wydłużenie rozwodów – przynajmniej o miesiąc trwania postępowania informacyjnego, co pociąga za sobą również zwiększenie kosztów tych procedur.

Oprócz tego wielu specjalistów zwraca uwagę na fakt, że małoletnie dzieci, de facto zmuszone do uczestnictwa w postępowaniu czy mediacjach, a jednocześnie doświadczające na przykład przemocy w rodzinie, nie odczują pozytywnego wpływu próby „ratowania” związku. Taka sytuacja dotyczy też osób zdradzonych, które niekoniecznie wyrażają chęć pojednania z partnerem/partnerką, a na rozwód decydują się właśnie z tej konkretnej przyczyny.

Więcej na temat rozwodu w cieniu zdrady znajdziesz w jednym z naszych poprzednich artykułów: Zdrada małżeńska i jej prawne konsekwencje

Z powyższych względów przedstawiciele różnych zawodów i społeczności rekomendowali Resortowi Sprawiedliwości weryfikację projektu oraz wprowadzenie konkretnych modyfikacji, które mogą niwelować ryzyko związane z wydłużeniem procedur i ich negatywnym oddziaływaniem na dzieci rozwodzących się rodziców.

Mediacje rozwodowe w trakcie, a nie przed rozwodem, czyli istotna zmiana projektu

W związku z głosami pojawiającymi się ze strony różnych środowisk, przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości postanowili zmienić swój projekt nowelizacji Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Podstawową modyfikacją jest przesunięcie kierowania małżonków i ich rodziny na postępowanie informacyjne już po złożeniu wniosku o rozwód, a nie przed, tak jak było to zaproponowane w pierwotnej wersji projektu.

Oznacza to, że postępowanie informacyjne i mediacyjne nie będzie miało charakteru perswazyjnego i nie będzie też wydłużać postępowania rozwodowego, które może toczyć się równolegle. Na konkretne zapisy tych zmian przyjdzie nam jednak jeszcze trochę poczekać (stan na kwiecień 2022). Dopiero po ich weryfikacji będzie można dokonać oceny, czy faktycznie zagrożenie wydłużeniem procedur zostanie zniwelowane.

***

Jeśli zastanawiasz się nad rozwodem i nie wiesz, jak się do niego przygotować lub obawiasz się konkretnych zmian w prawie rozwodowym, jakie mają wejść w życie w 2022 roku, to zachęcamy do skorzystania ze wsparcia naszych adwokatów, którzy specjalizują się w prawie rodzinnym i sprawach rozwodowych. W zakładce Porady prawne znajduje się wygodny formularz umożliwiający przedstawienie szczegółów problemu. Zapraszamy do kontaktu!

Artykuł Jakie zmiany w prawie rozwodowym w 2022 roku? pochodzi z serwisu Acta Vera.

Alimenty a ustalenie ojcostwa – jak dochodzić swoich praw

Każdorazowo do ubiegania się o alimenty na dziecko (zarówno o alimenty wstecz, jak i w zwykłym trybie – na bieżące potrzeby), konieczne jest ustalenie ojcostwa. Jeśli chodzi o osoby, które pozostawały w małżeństwie, to w takiej sytuacji zachodzi domniemanie ojcostwa w stosunku do męża (czy byłego już męża) partnerki, natomiast gdy para nie ma ślubu cywilnego, wówczas może nastąpić:

• uznanie ojcostwa w urzędzie stanu cywilnego przez partnera (można tego dokonać nawet jeszcze przed narodzinami dziecka);
• sądowe ustalenie ojcostwa (pozew może być wytoczony zarówno przez matkę, jak i przez samego ojca dziecka).

Po ustaleniu ojcostwa w jednej z powyższych form można ubiegać się o alimenty (także o alimenty wstecz). Warto dodać, że takie roszczenie może być wysunięte przez jednego z rodziców już podczas składania pozwu o ustalenie ojcostwa.

Alimenty wstecz – w jakich okolicznościach można je uzyskać

Alimenty wstecz to narzędzie, które pozwala jednemu z rodziców (temu, przy którym pozostaje dziecko) uzyskać środki finansowe na pokrycie wydatków na niezaspokojone w przeszłości potrzeby dziecka (co ważne – ubiegać się można jedynie o alimenty do 3 lat wstecz). Oznacza to w praktyce, że matka lub ojciec mogą żądać od drugiego rodzica przed sądem wypłaty alimentów, jednak pod pewnymi warunkami. Musi przede wszystkim zaistnieć sytuacja, w której rodzic opiekujący się dzieckiem nie był w stanie spełniać jego bieżących potrzeb i z uwagi na takie okoliczności popadł w długi. Przykładem może tu być specjalistyczne leczenie, utrata pracy, konieczność wzięcia kredytu czy pożyczki na zaspokojenie bytowych potrzeb dziecka. Dodatkowo okoliczności te muszą zostać udowodnione (poprzez zeznania świadków, dokumenty, umowy, rachunki etc.) przez stronę wnioskującą o alimenty wstecz. Więcej informacji o tej formie alimentów znajduje się w tekście Alimenty wstecz – jak odzyskać zaległe alimenty, do którego lektury zachęcamy.

Pozew o zaległe alimenty – kto i kiedy go składa

Pozew o zaległe alimenty składa się do Sądu Rejonowego (a właściwie Sądu Rodzinnego) właściwego dla miejsca zamieszkania rodzica, przeciwko któremu kieruje się pozew (jeśli nie jest ono znane, można złożyć dokument w sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania powoda bądź powódki). W praktyce wniosek o alimenty wstecz dołącza się do pozwu o same alimenty, wykazując w nim (tak, jak już wcześniej zostało to wspomniane) dowody na niezaspokojenie konkretnych potrzeb dziecka.

Alimenty wstecz… albo roszczenie regresowe

Jeszcze jednym narzędziem prawnym pozwalającym uzyskać od pozwanego rodzica pieniądze, jest tak zwane roszczenie regresowe (określane również jako regres alimentacyjny). Przy korzystaniu z tej opcji należy jednak udowodnić, że rodzic, przy którym dziecko pozostaje, musiał – w celu zaspokojenia potrzeb dziecka – zwiększyć swoje zarobki, podejmując przykładowo dodatkową pracę. Dla sądu taka sytuacja oznacza, że rodzic zaspokajał potrzeby potomka w stopniu, który przekraczał jego możliwości, w związku z tym ojciec lub matka niebiorący udziału w wychowaniu potomka musi niejako „zwrócić” te pieniądze. Warto tutaj dodać, że roszczenie regresowe również nie może sięgać swoim zakresem dalej, niż 3 lata wstecz i że jest ono wypłacane jednorazowo.

Alimenty a przedawnienie – kiedy nie trzeba już płacić?

Co do zasady, roszczenie alimentacyjne przedawnia się po upływie 3 lat od daty oczekiwanej wypłaty. Oznacza to, że z każdym miesiącem (ponieważ alimenty to świadczenie wypłacane w systemie miesięcznym), każda „rata” jest o miesiąc „bliższa” przedawnieniu. Jeśli jednak osoba, która jest obciążona alimentami, po wyroku składa oświadczenie o zrzeczeniu się korzystania z zarzutu przedawnienia, wówczas dla niej przedawnienie alimentów nie funkcjonuje. Okres 3 lat dotyczy oczywiście długu alimentacyjnego, który tworzy się już po zasądzeniu przez sąd alimentów. Co jednak ważne, bieg przedawnienia nie może się rozpocząć, jeśli rodzic nadal posiada władzę rodzicielską.

***

Jeśli nie wiesz, czy możesz ubiegać się o alimenty wstecz lub nie masz pewności, czy twoje roszczenie o alimenty przedawniło się, skontaktuj się z nami, korzystając z formularza w zakładce Porady prawne. Nasi specjaliści z pewnością rozwieją wszelkie wątpliwości i pomogą w rozwiązaniu problemu.

Artykuł Alimenty wstecz a ustalenie ojcostwa pochodzi z serwisu Acta Vera.

Choć – jak wynika ze statystyk – miejsce zamieszkania dziecka przy matce (gdy drogi życiowe jego rodziców się rozchodzą) jest w Polsce sytuacją znacznie częstszą, niż ustalenie miejsca pobytu dziecka przy ojcu, nie oznacza to bynajmniej, że matka ma większe prawa czy obowiązki względem potomka niż jego ojciec. Każde z rodziców niepozbawionych przez sąd władzy rodzicielskiej ma takie same prawa i obowiązki, a co za tym idzie – zarówno matka, jak i ojciec mogą starać się o ustanowienie miejsca zamieszkania dziecka (po rozwodzie lub rozstaniu) przy sobie. Należy w tym celu złożyć w wydziale rodzinnym sądu rejonowego wniosek o ustalenie miejsca pobytu dziecka. Odpowiednie jego sformułowanie i uzasadnienie ma kluczowe znaczenie dla orzeczenia w sprawie, dlatego warto skorzystać w tej sytuacji z pomocy doświadczonego prawnika, aby zwiększyć swoje szanse na pozytywne rozpatrzenie pisma.

Umów się na konsultację prawną w sprawie wniosku o ustalenie miejsca pobytu dziecka >>

Na czas oczekiwania na formalne rozstrzygnięcie można też zawnioskować do sądu o zabezpieczenie miejsca zamieszkania dziecka. Praktykuje się to w szczególnie konfliktowych sytuacjach, w których istnieje ryzyko, że jedna ze stron zmieni bez porozumienia z drugą miejsce pobytu dziecka i ograniczy w ten sposób możliwość kontaktu z nim.

Konsekwencje formalnego ustalenia miejsca pobytu dziecka

Co daje ustalenie miejsca pobytu dziecka przy matce bądź przy ojcu, czyli po prostu przy jednym z rodziców? Wyrok taki sprawia, że strona sprawująca osobistą opiekę nad dzieckiem (rodzic, z którym dziecko mieszka) może złożyć pozew o alimenty, druga strona z kolei ma prawo do sądowego zabezpieczenia kontaktów z dzieckiem. Rozwiązanie to ułatwia zarówno egzekwowanie rodzicielskiego obowiązku utrzymywania dziecka, jak i egzekwowanie rodzicielskiego prawa do kontaktowania się z nim.

Miejsce zamieszkania dziecka przy matce – każdorazowo?

Miejsce zamieszkania dziecka (każdorazowo) przy matce ustala się zazwyczaj wtedy, gdy sprawa dotyczy noworodka czy niemowlaka. W przypadku najmłodszych dzieci ma to szczególne znaczenie – również w kontekście biologicznymi. Ustanowienie pobytu dziecka przy matce nie oznacza jednak oczywiście odebrania ojcu prawa do osobistych kontaktów z nim – zwłaszcza, że w późniejszym okresie relacje te stają się coraz ważniejsze, a ustalenia związane z miejscem zamieszkania dziecka mogą ulec zmianie – nawet kilkakrotnie, zanim dziecko osiągnie dojrzałość, to jest skończy 18 lat.

A kiedy miejsce zamieszkania dziecka przy ojcu?

Ustalenie miejsca pobytu dziecka przy ojcu jest rzadsze, ale nie niemożliwe w polskiej rzeczywistości. Zdarza się najczęściej w przypadku nastoletnich chłopców, którzy w tym wieku i na tym etapie rozwoju zwykle potrzebują więcej kontaktu z ojcem niż z matką i mogą swoje zdanie na ten temat wyrazić przed sądem (gdy ojciec złoży wniosek o ustalenie pobytu dziecka przy nim), a sąd powinien je wziąć pod uwagę. W przypadku zmiany miejsca pobytu dziecka, rodzic płacący do tej pory alimenty może wnioskować o uchylenie obowiązku alimentacyjnego i zasądzenie alimentów od drugiego rodzica, który od tego momentu nie sprawuje osobistej pieczy nad dzieckiem.

Jak złożyć wniosek o ustalenie miejsca pobytu dziecka

Wniosek o ustalenie miejsca pobytu dziecka przy matce lub ojcu (albo o zmianę ustalonego już miejsca jego pobytu), jak to zostało wspomniane wcześniej, składa się do sądu rejonowego (wydział spraw rodzinnych), właściwego dla aktualnego miejsca zamieszkania małoletniego lub małoletniej. Koszt założenia takiej sprawy to obecnie 100 zł, które należy uiścić w momencie składania wniosku.

W dokumencie muszą się znaleźć dane personalne stron postępowania oraz przekonująca argumentacja poparta ewentualnie materiałem dowodowym, który przemawia za rozstrzygnięciem sprawy na korzyść wnioskującego lub wnioskującej. Zależnie od okoliczności i stopnia skonfliktowania rodziców dziecka, a także od liczby dowodów do analizy, liczby świadków do przesłuchania czy opinii biegłych do zasięgnięcia, na orzeczenie można czekać – niestety – wiele długich miesięcy. O ile to zatem możliwe – dla dobra sprawy i dziecka – warto porozumieć się w kwestii miejsca zamieszkania potomka, w czym również można wesprzeć się doświadczeniem prawnika biegłego w prawie rodzinnym.

Artykuł Co daje ustalenie miejsca pobytu dziecka przy matce/ojcu pochodzi z serwisu Acta Vera.

KRO – przesłanki do rozwodu

Wszystko wynika z artykułu numer 56 w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym, który to artykuł dość ogólnie definiuje okoliczności, w których można ewentualnie wnioskować o rozwiązanie swojego małżeństwa, licząc na sądowe orzeczenie rozwodu. To sytuacja, kiedy „między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia”. Sąd oceniając przesłanki do orzeczenia rozwodu, decyduje, czy rzeczywiście takowy rozkład ma miejsce i czy nie ma szans na odbudowanie więzi pomiędzy małżonkami (jeśli sąd uznaje, że jest na to szansa, stronom proponowane są zwykle mediacje). Przesłanki do rozwodu według KRO mogą być pozytywne bądź negatywne. Co to oznacza? W dużym uproszczeniu rzecz ujmując – pozytywne przesłanki rozwodu pozwalają (a nawet wskazują) na jego orzeczenie, natomiast negatywne przesłanki do rozwodu uniemożliwiają uzyskanie orzeczenia. Jeśli istnieje przesłanka pozytywna, ale równocześnie pojawia się też negatywna przesłanka – rozwodu (z pewnymi wyjątkami) nie będzie. Sąd w takiej sytuacji uznaje, że – mówiąc nieco kolokwialnie – rozwód jest w danym przypadku większym złem niż jego brak.

Pozytywne przesłanki rozwodu

Pozytywną przesłanką do rozwodu (powodem rozwodu) jest wyżej wspomniany trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego, który objawia się całkowitym brakiem więzi emocjonalnej, fizycznej i ekonomicznej. Małżonkowie nie darzą się miłością i nie czują do siebie żadnego przywiązania, nie mają wspólnego życia intymnego i nie prowadzą razem gospodarstwa domowego, czyli nie mają wspólnych pieniędzy. W takim przypadku sprawa jest dość jasna. Można uzyskać rozwód, jeżeli tylko nie pojawia się żadna negatywna przesłanka.

Negatywne przesłanki rozwodu

Istnienie negatywnej przesłanki do rozwodu wyklucza lub utrudnia czy co najmniej opóźnia możliwość jego uzyskania. Wśród takich przesłanek najczęściej rozważane są: dobro małoletnich dzieci z danego związku, które może ucierpieć na skutek orzeczenia rozwodu oraz sprzeczność orzeczonego rozwodu z zasadami współżycia społecznego (to te sytuacje życiowe, w których jedno z małżonków chce na przykład opuścić partnera w ciężkiej chorobie). Inną przesłanką negatywną jest żądanie rozwodu przez stronę, która jako jedyna winna jest rozkładu pożycia małżeńskiego.

Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy
Art. 56.

§ 1.Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, aby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.
§ 2. Jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
§ 3. Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

***

Jeśli potrzebujesz więcej informacji lub konsultacji w zakresie prawa rozwodowego albo możesz mieć problem z uzyskaniem rozwodu, zajrzyj do naszej zakładki Rozwód i separacja lub po prostu skontaktuj się z nami >>

Przeczytaj także:

Zawinione przyczyny rozwodu

Niezawinione przyczyny rozwodu

Artykuł Przesłanki rozwodu w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym pochodzi z serwisu Acta Vera.

Niebieska Karta – podstawa prawna

Rozpoczęcie procedury zakładania Niebieskiej Karty dla danej rodziny odbywa się na podstawie artykułu 9d, ustęp 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. To właśnie w konsekwencji zapisów powyższego artykułu powstało rozporządzenie z dnia 13 września 2011 roku w sprawie procedury Niebieskiej Karty oraz wzorów stosowanych w niej formularzy.

Kto zakłada niebieską kartę?

Kto zakłada Niebieską Kartę, na podstawie zapisów wymienionych powyżej aktów prawnych? Najczęściej procedurę rozpoczyna policja podczas interwencji przy wezwaniu do zdarzenia noszącego znamiona przemocy w rodzinie, przy czym samą procedurę może rozpocząć osoba, która była świadkiem takiej przemocy – pedagog szkolny, psycholog czy pracownik instytucji socjalnych.

Skutki Niebieskiej Karty

Skutki oraz konsekwencje założenia Niebieskiej Karty są różne, w zależności od sytuacji w danej rodzinie. Niebieska Karta może – przykładowo – stanowić dowód w sądzie, w sprawie o dokonanie przestępstwa (jeśli powód lub powódka złożą pozew przeciwko osobie stosującej przemoc).

Oprócz tego osoba podejrzana o stosowanie przemocy w rodzinie z Niebieską Kartą może być skierowana na terapię (w tym terapię uzależnień), specjalne zajęcia czy spotkania z psychologiem. Dodatkowo wszczęcie tej procedury upoważnia urzędników (oraz policjantów, którzy mają informację o Niebieskiej Karcie) do kontroli sytuacji w rodzinie. Jeśli przemoc jest stosowana wobec dzieci, pracownik z opieki socjalnej może także odebrać dziecko rodzicom i przekazać je w pieczę zastępczą. Niebieska Karta bywa również wykorzystywana jako dowód podczas rozpraw rozwodowych (zwłaszcza tych z orzeczeniem o winie, więcej informacji o tej kwestii znajduje się w tekście Co daje Niebieska Karta przy rozwodzie).

Czasem zdarza się jednak, że procedura ta została wszczęta… niesłusznie.

Niebieska Karta dla rodziny – jak się bronić

Tak, jak już wcześniej zostało wspomniane, zdarzają się sytuacje, w których osoba pozostająca w małżeństwie dąży do rozwodu z orzeczeniem o winie. Niebieska Karta może stać się podczas takiej rozprawy „kartą przetargową” i – jeśli żona lub mąż mają na celu uzyskanie korzystnego dla nich wyroku – mogą dążyć do założenia Niebieskiej Karty i przedstawienia siebie jako ofiary przemocy domowej w podstępny sposób. Często sytuacja przebiega tak, że jeden z małżonków prowokuje kłótnię (nawet z rękoczynami), a później wzywa policję i podczas interwencji mówi nieprawdę, wskazując na współmałżonka jako prowodyra konfliktu. Powtarzając takie wezwania, może liczyć na założenie Niebieskiej Karty – dla służb będzie to oczywiście wyglądało wiarygodnie. Co zrobić w takiej sytuacji, by uniknąć wszczęcia procedury związanej z Niebieską Kartą, jak się bronić?

Nagrywaj rozmowy, zgromadź świadków

Jeśli istnieje podejrzenie, że twój mąż lub twoja żona celowo, a jednocześnie bezpodstawnie chcą doprowadzić do założenia Niebieskiej Karty, wówczas warto zadziałać prewencyjnie, by w razie potrzeby móc obronić się przed niesłusznymi oskarżeniami. Jednym z takich sposobów jest nagrywanie wszystkich rozmów i kłótni, a zwłaszcza momentów ich inicjowania, które wykluczą twoją winę. Dodatkowo – jeśli jest taka możliwość – należy rozpocząć rozmowy ze świadkami: rodziną, przyjaciółmi, a przede wszystkim z sąsiadami, którzy będą mogli dokładnie opisać sytuację panującą w domu. Warto pamiętać o tym, by w całą sprawę nie wikłać dzieci – nastawianie dziecka przeciwko drugiemu rodzicowi jest niedopuszczalne i może być poczytane za manipulację.

W razie potrzeby – to ty wezwij policję

Jeśli wiadomym jest, że mąż lub żona rozpoczynają kłótnię, która ma prowadzić do wezwania przez nich policji lub do zgłoszenia sprawy, warto ubiec drugą stronę i wezwać policję samodzielnie. Wyjaśnienie funkcjonariuszom całego zajścia z perspektywy osoby poszkodowanej (czyli tak naprawdę wmanipulowanej w kłótnię rodzinną) będzie odnotowane i może wpłynąć na późniejsze dążenia małżonka do założenia Niebieskiej Karty.

***

Jeżeli to właśnie ciebie dotyczy podobna sytuacja i nie wiesz, w jaki sposób z niej wybrnąć: jak sprawdzić, czy Niebieska Karta jest założona lub masz już niesłusznie założoną Niebieską Kartę i musisz się bronić, możesz pozwać współmałżonka do sądu w sprawie o zniesławienie – to jedna z opcji obrony przed procedurami wiążącymi się z założeniem Niebieskiej Karty. Nasi specjaliści w tej i w innych sprawach z zakresu prawa rodzinnego pomogą ci napisać pozew, złożyć go i dochodzić swoich praw. Skontaktuj się z nami i sprawdź, jak możemy wesprzeć twoje działania!

Artykuł Niebieska Karta – jak się bronić? pochodzi z serwisu Acta Vera.