KRO – przesłanki do rozwodu

Wszystko wynika z artykułu numer 56 w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym, który to artykuł dość ogólnie definiuje okoliczności, w których można ewentualnie wnioskować o rozwiązanie swojego małżeństwa, licząc na sądowe orzeczenie rozwodu. To sytuacja, kiedy „między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia”. Sąd oceniając przesłanki do orzeczenia rozwodu, decyduje, czy rzeczywiście takowy rozkład ma miejsce i czy nie ma szans na odbudowanie więzi pomiędzy małżonkami (jeśli sąd uznaje, że jest na to szansa, stronom proponowane są zwykle mediacje). Przesłanki do rozwodu według KRO mogą być pozytywne bądź negatywne. Co to oznacza? W dużym uproszczeniu rzecz ujmując – pozytywne przesłanki rozwodu pozwalają (a nawet wskazują) na jego orzeczenie, natomiast negatywne przesłanki do rozwodu uniemożliwiają uzyskanie orzeczenia. Jeśli istnieje przesłanka pozytywna, ale równocześnie pojawia się też negatywna przesłanka – rozwodu (z pewnymi wyjątkami) nie będzie. Sąd w takiej sytuacji uznaje, że – mówiąc nieco kolokwialnie – rozwód jest w danym przypadku większym złem niż jego brak.

Pozytywne przesłanki rozwodu

Pozytywną przesłanką do rozwodu (powodem rozwodu) jest wyżej wspomniany trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego, który objawia się całkowitym brakiem więzi emocjonalnej, fizycznej i ekonomicznej. Małżonkowie nie darzą się miłością i nie czują do siebie żadnego przywiązania, nie mają wspólnego życia intymnego i nie prowadzą razem gospodarstwa domowego, czyli nie mają wspólnych pieniędzy. W takim przypadku sprawa jest dość jasna. Można uzyskać rozwód, jeżeli tylko nie pojawia się żadna negatywna przesłanka.

Negatywne przesłanki rozwodu

Istnienie negatywnej przesłanki do rozwodu wyklucza lub utrudnia czy co najmniej opóźnia możliwość jego uzyskania. Wśród takich przesłanek najczęściej rozważane są: dobro małoletnich dzieci z danego związku, które może ucierpieć na skutek orzeczenia rozwodu oraz sprzeczność orzeczonego rozwodu z zasadami współżycia społecznego (to te sytuacje życiowe, w których jedno z małżonków chce na przykład opuścić partnera w ciężkiej chorobie). Inną przesłanką negatywną jest żądanie rozwodu przez stronę, która jako jedyna winna jest rozkładu pożycia małżeńskiego.

Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy
Art. 56.

§ 1.Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, aby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.
§ 2. Jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
§ 3. Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

***

Jeśli potrzebujesz więcej informacji lub konsultacji w zakresie prawa rozwodowego albo możesz mieć problem z uzyskaniem rozwodu, zajrzyj do naszej zakładki Rozwód i separacja lub po prostu skontaktuj się z nami >>

Przeczytaj także:

Zawinione przyczyny rozwodu

Niezawinione przyczyny rozwodu

Artykuł Przesłanki rozwodu w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym pochodzi z serwisu Acta Vera.